//
je leest...
Opinie & Beschouwing, Uncategorized

Wáár heeft zij nog háár?! Of: de invloed van elastan op je sexleven.

Er is veel veranderd tussen vroeger en nu; aan mij dus stiekem niet en dat ervaar ik aan den lijve. Ik behoor nu eenmaal niet tot de Katja Schuurmans van deze wereld, de Madonna’s met glossy portemonneetjes en nog minder tot de Marijke Hellwegens in hun hang naar jeugdig gladgestreken huid. Zoveel is er overigens niet met mij mis. Ik ben niet superknap, maar mag er best zijn en oog nog jong en (vol)slank. Eén makke ken ik wel, die zich juist in weelderigheid toont: op mij groeit namelijk haar! En dat op alle andere plekken dan mijn hoofd (hoewel ook dáár).
In de zeventiger jaren was dit allemaal geen probleem.

“Misschien heb ik Mediterrane roots!” roep ik wel eens na de douche tegen mijn spiegelbeeld, en borstel met een stoere handdoek mijn huid meer rood dan roze. Maar deze kreet is eigenlijk een grauwe strohalm, een heet houvast in de zoektocht naar rechtvaardiging van zoveel weelde. Krab onder mijn oksels, grabbel in mijn kruis: je raakt onherroepelijk verstrikt in onbestemde tinten secundaire geslachtskenmerken. Hoezo exotisch?! Bah!
Ach, blijf er ook eigenlijk maar van af!

Pak nou maar gewoon een Lady Shave en zeur niet! Er zit weinig anders op, tenzij je aan harsen de voorkeur geeft. Want ik moet me hoe dan ook aanpassen, anders leidt ’t in de zomer mijn peachy leerlingen af, om nog maar te zwijgen van de zuurpruimende blikken die uitgerekend vrouwelijke collega’s werpen: “Leuk topje heb je!” en er dan net éven langs kijken, alsof dat ding in mijn oksel hangt… (Die geloken ogen: ‘Wáár heeft zij nog háár?’)
Dus terwijl ik nu in een koel avondbriesje mijn biggenhuid even laat betijen van een gloeiende plak rukhars, waarin de haren recht overeind hun follikels blootgeven, mijmer ik onder het genot van een stevige borrel over die goeie ouwe tijd… Míjn tijd, en de tranen wellen op – van de napijn.

In de zeventiger jaren liet iedereen alles groeien. “Schaamteloos!” zeggen we nu. Maar ‘achteloos’ dekt de lading beter, want nee, werkelijk niemand ‘boeide’ zoiets. Het ging immers om je innerlijk, die je daarom gerust in een vormeloze tuinbroek mocht verpakken, iets wat je in je sexleven enorm hielp om de spanning erin te houden. Het duurde namelijk eindeloos voordat je elkaars onhandige schoudergespen achter de robuuste knopen had weggehaakt, de drie extra knopen links én rechts op de heupen losgewrikt had, om tenslotte met je inmiddels gescheurde Space Nails op ’t wederzijdse ontpellen van je partner te moeten storten: de broek zat namelijk altijd te strak. Immers, ondanks de hang naar vormeloosheid hield iedere, zichzelf serieus nemende puber zijn eigen interpretatie erop na en nam braaf zijn broekspijpen in op oma’s handbediende naaimachine, en wel ‘Hautnah’! Elastan was nog niet uitgevonden en tegen de tijd dat iemands broek op de knieën vastliep (geen beweging meer in te krijgen) hád je het natuurlijk niet meer en hoppa! Geen haartje dat je hinderde. Bovendien waren die eigenlijk in dit gedoe al spontáán weggeraspt.
Ook toonde men na deze liefdesworsteling gewoon ‘zichzelf’, weet-je-wel’: in de achtertuin liggen zonnen met je borsten bloot, armen in de nek en het kruis gelucht? Geen probleem! Een flinke blow toverde ’n Golden Rainbow van bosje naar bosje okselhaar – alleen de buurman snapte dat nog niet, dook altijd weg op ’t moment dat je een kopje kruidenthee met hem wilde delen… Of was het de buurvrouw die hem aan zijn bretels.. ach wat! Naïef tot over elkaars haargrens heen koeterwaalden we lustig voort en duwden ondertussen bij elkaar de meeëters uit – no problem – ik had in die tijd gelukkig een gave huid.

Maar dat was ook, omdat ik me van NIEMAND hoefde te scheren! Van de modekoningen niet, niet van de tegenwoordig gemelijk kijkende pubermeisjes met hun sliertbenen en ook niet van de collega’s wiens kale okselhuid-op-leeftijd flubbert als de buik van mijn hond, gelly, roze en met rode puntjes.
Stiekem ben ik niet veranderd. Maar ik doe wel mee hoor, voor de lieve, modieuze vrede.
Wel jammer van dat sexleven. Hoewel… met elastan…

Advertenties

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

9 gedachtes over “Wáár heeft zij nog háár?! Of: de invloed van elastan op je sexleven.

  1. Haha…leuk blogje. Ik heb een tijdje geleden ook een blog geschreven met dezelfde insteek (http://mrsdbvz.wordpress.com/2012/01/29/het-leed-dat-ontharen-heet/).
    Ik deel je mening helemaal!

    Like

    Geplaatst door Nanda | 31 maart 2012, 1:18 pm
  2. Leuk geschreven!

    Like

    Geplaatst door Aad Verbaast | 31 maart 2012, 1:50 pm
  3. Vrouwen hebben ook een beetje testosteron. Hoe meer testosteron, hoe meer zin in sex, en hoe meer lichaamshaar.

    Like

    Geplaatst door knutselsmurf | 31 maart 2012, 5:50 pm
  4. Heerlijk relaas en dito opgeschreven.
    Je vergat, naast overbeharing en hobbezakken, de bandenloze borsten nog. De slogan “Wat god niet schiep, schiep de HEMA! is van daarvoor of daarna.
    Kreten als “er op los koeterwalen” krijgen van mij een literaire prijs.

    Like

    Geplaatst door ingridvandenbergh | 1 april 2012, 12:14 pm
  5. Ah.. O! Nou, dat vond ik blijkbaar zó gewoon, dat t muntje even niet viel 😉

    Like

    Geplaatst door swithaRo | 1 april 2012, 5:09 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Autumn in 024. Visiting friends. Crazy sky there. End of Summer. These tomatoes will never become red. Two stars seem to fall down. Everything at its place. Ready to play 'Het wachten' at Buitengoed Gelderse Waarden tomorrow September 17. At 12,14 and 16 hours. Shortplay about a woman desperately waiting for her husband to come back from war. Made a selfie in just one Line at The Big Draw Nijmegen 2017. Soon my review of this event for @uitweb, #ugenda. #thebigdrawnijmegen2017
Follow getikteteksten on WordPress.com
maart 2012
M D W D V Z Z
« Feb   Apr »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 273 andere volgers

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Author, Photographer, Master of engineering sciences, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

...van switha Ro...

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

Poëzie aan het Plafond

Alwaar de grens tussen Poëzie en Proza© filterdun is.

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

Toekomst

geïnspireerd worden is je de toekomst herinneren.

K's Blog

van alles en nog meer

marja wouters

in woorden

%d bloggers liken dit: