//
je leest...
Uncategorized

“… haar háár fietste voor me uit … “

Het begon zo: haar háár fietste voor me, wapperend met zachte golven en glinsterend in de zon. Hoeveel kleuren zouden er zijn? Ik hou van donkerbruin, rood en blond. Hoe dikker, hoe beter. Alleen blond met donkere strepen is niet mijn ding: ik vermoed daar dubbelspel en daar ben ik allergisch voor. Ik fiets er nooit te dicht naar toe, want dan bestaat voor mij de kans dat er iets verkeerd gaat. Laat iemand vooral niet ontdekken dat ik kijk, want ik ben verlegen en zou niet weten wat te doen. Er langs fietsen is een uiterste en ik doe dit alleen als het verlangen te groot is om het bijbehorende gezicht heel even onopvallend te zien. En dan maar hopen dat mijn droom van het mooie haar niet verstoord wordt en dat de persoon mij niet aankijkt. Of misschien wel even met een onverwachte glimlach.

Ik accepteer haar op het hoofd en voor de rest weet ik het niet. Het hoofdhaar heeft iets natuurlijks, een duidelijke functie en is grijpbaar. Het lijkt te zeggen: dit ben ik. Er zijn natuurlijk ook mensen die om de twee weken naar de kapper gaan en zich er blijkbaar voor schamen wanneer ze er teveel van hebben. Zo’n gemillimeterde kop komt mij altijd bizar over. Alsof ramen van grijze vitrages voorzien zijn, omdat het nou eenmaal zo hoort in de buurt. Droog, soms vies vet, een beetje glinsterend en een lelijk metalen montuur op de neus. Niet opvallen en ongezien éénworden met een grijze trottoirtegel.

Maar wat dan met die mooie golvende haren, ademend in de wind? Die zijn ook deel van een geheel, alleen anders. Die willen er zijn, die schamen zich niet en wanneer ze zich schamen, trekt iemand ze graag over de streep.

Al het andere haar op het lichaam lijkt een probleem dat snel gerelateerd wordt aan haarfollikels, rode huid, scheerapparaten en zweet. Waarom? Misschien omdat ze in ieder geval met minder zijn, de wind er weinig vat op heeft en ze iets lijken te verbergen. Doet het hoofdhaar dat dan niet? Jawel, maar het hoort ook bij de herkenning van iemand. Het is een vrolijke wimpel die de eigenheid benadrukt. Geen wonder dat soldaten gemillimeterd worden: niks eigenheid.

Maar stel je voor dat ik iemands eigenheid aan het wel en wee van iemands schaamharen zou moeten zien, zoals hondjes lijken te doen. Het zou alles heel ingewikkeld of misschien wel makkelijker maken. Ik weet het niet. Ik zou in ieder geval, als ik er zo langs fietste, nu echt niet om durven kijken. Daar ben ik weer te verlegen voor. Of hoopte ik toch op een onverwachte glimlach ook dan?

Peter Bremer 04.2012

Advertenties

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

2 gedachtes over ““… haar háár fietste voor me uit … “

  1. Wist niet dat je zó kon schrijven Peter, mooi!

    Like

    Geplaatst door drietantes | 15 april 2012, 8:40 am
  2. Pé, je hebt een dubbeltalent ! Geweldig goed en leuk stukje !
    Jeannine

    Like

    Geplaatst door Jeannine bremer | 16 april 2012, 10:55 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Instagram

Er is een fout opgetreden bij het ophalen van je afbeeldingen vanuit Instagram. Over enkele minuten wordt er een nieuwe poging gedaan.

Follow getikteteksten on WordPress.com

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 312 andere volgers

Advertenties
een letterleven

na burn-out

Lege Handen

Verhalen voor jong en oud

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Master of Science, Author & Publisher of the YA SF Hybrid-series, Photographer, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

van Switha Ro

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

Toekomst

geïnspireerd worden is je de toekomst herinneren.

marja wouters

in woorden

KakelVers Dichtwerk

Voormalig stadsdichter van Capelle aan den IJssel. Schrijft, dicht, performt, bestormt.

%d bloggers liken dit: