//
je leest...
Insomnia

Een smiley, huis of een zonnetje.

Wanneer ik zin geef aan de nacht, moet ik wel ver heen zijn. Zelf doet zij vrij weinig, beweegt hooguit mee in het wiegen van de takken buiten. Ik weet al heel lang dat ik haar kleurloosheid niet kan evenaren  – als ik de nacht in de ogen kijk, krijg ik inktzwart terug. Ik kan haar dus niet uitstaan, en wat ik niet snap, is dat donkerte haar drijft. Daarom teken ik vormen in haar als op ‘n beslagen ruit: trek strepen om een wereld daarachter terug te vinden (een smiley, huisje of een zon).

De vrouw die ik nu ben, bestond eerst niet, was een kind met oplichtende krullen dat te vroeg volwassen werd. Daarom is ze in mijn achterhoofd blijven hangen, met zwarte wimpers en klare ogen. “Open… dicht”, zo knipperen die vaker met me mee. En daarmee is zij vooral ’s nachts mijn tweede blik. Dat vind ik aardig, “Dánk je wel!”
Ook vannacht speuren we samen in het niets en knikkebollen weemoedig om verloren uren en wassende bleke wangen in de verre ochtend. Daarom troost ik haar heel even. Zo leunt ze in de kom ter hoogte van mijn oksel, zo kruip ik in haar armen om mij heen. Was ik toch nog even weg…

Onze blik was namelijk in een omgekeerde diepte die onstuimig deed, en als een slecht afgestelde verrekijker verdronken we dubbelop, turend in een zwarte zee die zomaar trok en sleurde, opwierp en weer trok en ons tenslotte meezoog in  onzichtbaar gedoe. Daar voelde ik een zanderig geschuurde bodem. In het spaarzame licht van onze opflikkerende ogen, bleekten we op de tast gevonden voorwerpen simpelweg op tot korstige koffervissen, flauw schijnende lampiongarnalen en glazige zeepaardjes om de paniek te temperen. Sprieten, uitstulpingen en slierten ontrafelden we maar niet – ik snak naar adem, strek mijn hals… ’t kind, die tweede blik, is zomaar weg.

Ik zou trouwens de nachtelijke klus wat sneller hebben kunnen klaren als ik niet soms zo schrok van haar “Open… dicht!”-spelletje, en in het groeien van een ander licht, dat van de eerste ochtend, gedijt mijn ergernis (‘Los maar op, jij, los op! Als zout in water! En kom niet terug.’)
Want wanneer zij zin geeft aan mijn nacht, moet ze wel ver heen zijn. Zelf beweeg ik hooguit in wiegende koraalvertakkingen en krijg de ogen bijna niet meer open, droom toch nog even weg…

Ze heeft scharen om mijn hals en tentakeltjes die kriebelen. Haar ogen zien op sprieten meer dan ik. “LOS OP!” met de lippen op elkaar spreek ik haar toe, maar nee, ze slaat haar roze, kreeftenvingers voor mijn ogen, verknipt het schaarse licht en spookt in mijn achterhoofd. Mijn huid verstrakt ervan, zij tikt op mijn wang, mijn voorhoofd en mijn schedel – ik dreig te barsten. Moet hier weg.

Wanneer je zin geef aan de nacht, moet je wel ver heen zijn. Een tweede ochtend neemt de eerste over, een deken van zwaar water om mij heen. Alleen door als een vis op ’t droge te spartelen zal het me lukken om op te duiken, wat ik ook doe, wat ik ook doe, wat ik ook doe…

Nu zal er een kreeftje op de schurende bodem schuilen. Met ’t gewicht van water in haar nek. Ooit sterft het, leegt het zich, komt boven drijven als huls, als vondst voor opgewonden kinderen, hun vaders aan de hand, de moeders rommelend in een zanderige strandtas. Is zij nu weg?

Ik teken met mijn vingers in het zand, een smiley, huis of een zonnetje. Daarna wis ik alles uit.

Advertenties

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

5 gedachtes over “Een smiley, huis of een zonnetje.

  1. Warme melk met een anijsblokje.

    Like

    Geplaatst door Stefania | 14 april 2012, 9:41 pm
  2. Slapeloosheid die met zijn beschrijving slapeloosheid teweegbrengt. Wel mooi om te lezen als je wakker bent wanneer iedereen slaapt..

    Een goede nacht….

    Like

    Geplaatst door Katelijne | 14 april 2012, 11:07 pm
  3. Aangrijpend.

    Like

    Geplaatst door drietantes | 15 april 2012, 8:51 am
  4. Geknield “Zandkunst” wissen.
    Is als “Zonderhaak” vissen.
    Genieten van “Watjedoet”.
    Het niet behouden “Voorgoed”.

    Like

    Geplaatst door asbloed | 15 april 2012, 12:01 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Autumn in 024. Visiting friends. Crazy sky there. End of Summer. These tomatoes will never become red. Two stars seem to fall down. Everything at its place. Ready to play 'Het wachten' at Buitengoed Gelderse Waarden tomorrow September 17. At 12,14 and 16 hours. Shortplay about a woman desperately waiting for her husband to come back from war. Made a selfie in just one Line at The Big Draw Nijmegen 2017. Soon my review of this event for @uitweb, #ugenda. #thebigdrawnijmegen2017
Follow getikteteksten on WordPress.com
april 2012
M D W D V Z Z
« Mrt   Mei »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 273 andere volgers

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Author, Photographer, Master of engineering sciences, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

...van switha Ro...

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

Poëzie aan het Plafond

Alwaar de grens tussen Poëzie en Proza© filterdun is.

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

Toekomst

geïnspireerd worden is je de toekomst herinneren.

K's Blog

van alles en nog meer

marja wouters

in woorden

%d bloggers liken dit: