//
je leest...
Uncategorized

‘Ik weet al waar het eindigt!’ (Boekenkast voor LetterRijn)

Ik hou niet van rechtlijnigheid… of toch wel?  Even kijken. Ruggen zie ik op mijn foto, maar Godzijdank geen slagorde.

Portretjes.
Hebbedingetjes.
Boeken.

Een foto van een boekenkast vertelt te veel, meer dan deze zinnen. Dus twijfel ik tussen een close-up en een ruimer plaatje, want wat laat ik zichtbaar los en hoeveel – ik hou tenslotte van privacy! Of toch niet?…

Slechts enkelen komen op mijn kamertje, hier ligt tenslotte mijn beslotenheid en blijf daar nou maar van gewoon van af! Eigenlijk is dat niet zo eerlijk, want ondertussen geef ik vervolgens beneden in de woonkamer alles schrijvend weg. (Ik loop de trap regelmatig op en af, mijn dijen doen het goed.)

En nee, ik kan niet volhouden dat ik het over anderen heb, wanneer ik mijn voorkeuren zou bespreken. Neem Pamuk. Weemoedig boekstaaft hij wat ik beweer: hij ís Zijn Boeken – door hem ervaar ik mijn wereld, alleen al omdat ik er zo ontzettend graag van verneem. En niets na een dergelijke lectuur is nog hetzelfde.

O nee. Niet waar, ik neem een loopje met mijzelf (en ook met jou omdat je net je ogen over deze letters liet, maar ik mijzelf nu, op dit eigenste moment, weerleg), want ik wéét al wie ik ben. En Pamuks thema’s komen daar alleen maar als een extra waarde bij, zoals dat met die ongelukkige liefdes en de bizarre zoektocht naar identiteit van zijn hoofdpersonen. En Oost-West natuurlijk… maar ik was allang wie ik was… Of lieg ik nu?

Herken jezelf.

Misschien doe ik het af met dit citaat: “Het is of hun gezichten overdekt zijn met de letters van verhalen die ze niet hebben kunnen vertellen, alsof hun gezichten getekend zijn door de stilte, bedruktheid, verslagenheid zelfs. Tussen deze gezichten heeft u zich uw eigen gezicht ook voorgesteld, hé? Ach, wat zijn we toch met velen, en wat zijn we toch meelijwekkend en hulpeloos! Maar ik wil u niet voor de mal houden: ik ben niet één van u. Iemand die de pen ter hand neemt en iets op papier zet, die in staat is dat wat hij op papier gezet heeft zo goed en zo kwaad als het gaat aan anderen te laten lezen, is, in zekere zin, van deze kwaal verlost. Daarom is het waarschijnlijk ook, dat ik nog nooit een schrijver ben tegengekomen die zinnig over deze menselijke omstandigheid heeft kunnen schrijven. Voortaan zal ik me, steeds als ik de pen ter hand neem, ervan bewust zijn dat maar één onderwerp ertoe doet, vanaf nu zal ik alleen nog maar proberen door te dringen tot de verborgen poëzie van onze gezichten, het verschrikkelijke mysterie van onze blik. Wees voorbereid.”

(uit: het Zwarte Boek, blz 290, Orhan Pamuk, Arbeiderspers, citaat via Dupslog)

… Mijn boekenkast.
Een mengeling van done’s en do’s, een sfeertje, reeksen vol verlangens, stapels verleden tijd. In een kamer die ik liefdevol ‘mijn meisjeskamer’ noem zodat ik even liefdevol mijn mannelijke huisgenoten kan verjagen, tot etenstijd bijvoorbeeld of tot schrijvens, daar beneden waar de tafel ruimte biedt die ik in meisjesland ontbeer. Beneden, waar jij me, als je voorbijging, van buiten af, zou kunnen zien. Door de ruit heen zou je een glimp opvangen, of nog beter: de contouren van mijn letters, tekens die ik opvul met een drift naar Mijzelf… hoewel op mijn voorhoofd uitgebreid te lezen staat dat ik niet voorbereid ben, hoewel Pamuks alter ego mij dat nog zó zei. En mijn blik zou letters vasthouden tot ik ze losliet op een scherm, terwijl de boeken in mijn kast, mijn boeken in mijn kast, al wisten waar het eindigde.

Hier meisje, hier!

Advertenties

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

6 gedachtes over “‘Ik weet al waar het eindigt!’ (Boekenkast voor LetterRijn)

  1. ben even op uw kamertje geweest, beetje bladeren, losse zinnen lezen en hebbedingetjes optillen, foto`s kijken… toen zachtjes weggeslopen, een blik achtergelaten, zal hier niet terugkeren, voelde mij een indringer, alsof ik aan het stelen was, een geest mij op de schouder tikte, een getikte tekst, wist ik een kort moment, was te gast in een warm nest, veertjes… plukjes dons, viel ik van de trap met een bons-seel

    Like

    Geplaatst door asbloed | 18 juni 2012, 12:45 am
    • Ik beken U, dit was een intieme daad, van mijzelf bedoel ik – expositie-drift, uitgelokt door een klein, sympathiek uitgevertje van wie ik niets verwacht, maar van wie ik het idee niet kon laten liggen, ‘Vertel het verhaal achter Uw boekenkast’. En dan merk ik niet letterlijk te kunnen zijn, zoals de meeste bijdragen die ik daar vind. Ik breng het niet op, nee beter: het gaat vanzelf, iedere keer weer die mix van werkelijkheid en fictie. Dat was altijd al zo. En dan is Fictie wel waar, omdat je de kern van je denkwijze formuleert.

      Ergens op GT heb ik mijn zeventiger jaren verwerkt in een feuilleton. Daar ga ik de mist in. Herlas het gister: te letterlijk en dus slecht geschreven, want teveel info omdat ik dénk dat t onontbeerlijk is, maar ik sta er nog steeds niet boven. Te dichtbij. Soms sterke stukken, dan brij – herschrijven dus.

      Ik laat me bestelen, de bons-seel hoor ik lekker toch wel 😉

      Like

      Geplaatst door swithaRo | 18 juni 2012, 8:05 am
      • Uitsluitend dat doen wat u zelf wil, of in ieder geval zoveel mogelijk.
        U bent juist die verfrissende andere met uw schrijfstijl.

        De kern van je eigen denkwijze is belangrijk. Je proberen te verplaatsen in alle anderen hun denkwijze is een onbegonnen zaak. Ik denk niet dat u ergens de mist in gaat. Ik denk dat u bezig bent uit de mist te komen.

        Bent u bezig met een/uw eigen boek?

        Like

        Geplaatst door asbloed | 18 juni 2012, 7:26 pm
      • Zeker, doen wat ik zelf wil. Is wel eenzaam in mijn geval. Te eigen. Ook in werk. Maar kritiek op mijn eigen schrijfkunst is ook kritiek. Mijn zeventiger jaren ding is gewoon nog niet uitgekristalliseerd. Fijnslijpen, goed verhaal van maken. Is leuk. Niet van plan middle of the road te zijn. Zou me niet eens lukken 😉

        En nee: niet bezig met eigen boek. Geen idee of ik zo’n lange adem heb. Ik leer. Ik zie wel. Dank.

        Like

        Geplaatst door swithaRo | 18 juni 2012, 8:06 pm
  2. Eenzaam zijn is mooi. Samen met je één zijn.

    U bent nog erg jong, adem zat.

    Like

    Geplaatst door asbloed | 18 juni 2012, 8:22 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Summertime, time to read and think about what you've read. Love those non-picture subjects. This one I made standing on a chair, looking through our new window under the roof top. Still life with scooter and long distance sculpture, right in the centre. My daily view when I leave school. In my backgarden. Limoncello in nispero colors. We talked and dreamed about it, those endless harvests of nispero fruit in Spain, with good friends. Remembering Spain, Callosa & Valencia 😊. Hole in the tree. Nervous birdy-noise came out of it.
Follow getikteteksten on WordPress.com
juni 2012
M D W D V Z Z
« Mei   Jul »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 267 andere volgers

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Author, Photographer, Master of engineering sciences, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

...van switha Ro...

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

Poëzie aan het Plafond

Alwaar de grens tussen Poëzie en Proza© filterdun is.

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

Toekomst

geïnspireerd worden is je de toekomst herinneren.

K's Blog

van alles en nog meer

marja wouters

in woorden

%d bloggers liken dit: