//
je leest...
De háárstukken

Afl 3 De zelftap die redding bracht in barre tijden.

Op haar verjaardag, en nog lang niet klaar met scheren, mijmert een vrouw in de badkamer over de zin van gladde benen. Dat brengt haar herinneringen aan de zeventiger jaren. En terwijl manlief beneden ongeduldig wordt, wacht ook te vroeg gearriveerd bezoek: moeder. ‘Laat de kraan maar lopen!’

Wat voorafging:

“SCHIET JE NOU OP?!” Mijn lief roept luid van beneden “NÉÉ SCHAT, SORRY!” De ladyshave klikt, net als die deurklink klikte naar ’t halletje – nu voor een eigen eenzame opsluiting. Hoe kwamen we trouwens op die naam, Siberië? Door Cousteau, denk ik, en zijn oceanelijke omzwervingenen door Pa en Ma zo graag bekeken, samen. Ze zaten toen nog op een nieuw gekochte bank. Eentje waarvan ik de onbestemde kleur op mijn netvlies heb, maar nooit meer kan benoemen.

De ladyshave boven mijn knie ontfutselt me haartjes en herinneringen. Bijvoorbeeld die aan de slijter in het gloednieuwe winkelcentrum waar ik met wat guldens naartoe werd gestuurd voor zelftap sherry, zodat we ons tomeloos bezoek thuis zo goedkoop mogelijk bedienden. Nog nieuwer was de Huiswijn, authentiek uit eiken vaten en ja, ook van de zelftap – een nouveauté die mensen zoals wij graag zagen: het scheelde geld en laster. De slijter immers stond pal achter zijn ‘ding’ en niemand die mij, tiener, tegenhield, ook de wet niet die, in controlerende zin, toleranter was dan nu…
Ik kijk even op en bedenk dat ik niet alleen aan de bron van onze verdrankte samenleving stond, nee. De hele buurt bezocht vergoelijkend de slijter. Die verdiende flink, een drankmissie ontstond mét de Mitra-ketens en wijn werd industrie.
Snoeide de Franse monopolie terug tot op de kale bodem…
En nu we het teveel vinden, klinkt machteloos een couperose-leger van slappe ouders door halfslachtige politici vertegenwoordigd. Maar we deden allemaal mee, ik en mijn generatie Nix, de baby-boomers én zelfs de zuinig nippende oorlogskinderen,’Bah!’, brommerig veeg ik wat haartjes van mijn been.

Mijn moeder haalde ondertussen fel uit naar de wereld achter ons enorme woonkamerraam, als een visje zenuwachtig voorbijschietend van links naar rechts. Het grenzeloos bezoek zwom mee, zichzelf in haar kielzog goed vermakend. Ik dobberde dan vaak weg via oranje schelpjesbehang naar boven langs olijfgroene wanden, de trap over naar de chocoladebruine wereld in mijn kamer, de blik op een hemel van veel te grote kurken in een tenger visnet gericht.
Ja, ik droomde. En ik droomde me ver weg. Want over het debacle van de liefde spraken moeders vrienden, en de vrienden van vrienden, zo niet de kennissen *) emotioneel en luid. Soms gierden ze het uit van de slome pret, ‘Wéét juh wèlll…’ en daar was ik nog niet aan toe, beginnende minneling.
Paarse oogschaduw.
Voor de buurtgenoot die zijn hond in de avonduren op de nieuwe speelstraat achter ons huis uitliet, waren wij waarschijnlijk een living lava-event full screen. ‘Absurd!’ maar wie verzon er ook zo’n plasma-architectuur? Soms geef ik graag de schuld van huwelijksleed aan de sociale woningbouw van toen: goedkope kijkdozen, omdat het zuiniger moest in de bouw en de olie-crisis net in aantocht.

De vrienden van mijn moeder waren overigens best jong. In onze onschuld namelijk plukten wij tieners gewoon iedereen van de straat, van heinde en ver, uit kroegen en uit de goot, als ze maar een interessant verhaal konden opdissen.
Geen haar op mijn huidig hoofd die nog zoiets naïefs zou overwegen…
Maar aan zuurstofgebrek leden we toen niet in ons aquarium, o nee. Hoewel ’t ook geen storm in een glas met water was, want de na-rimpeling die ik nu beleef, stamt rechtstreeks uit die tijd. Ik trek met een grijns een ‘onwijs’ scherpe bocht over mijn harige knie.

(wordt vervolgd)

Advertenties

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Summertime, time to read and think about what you've read. Love those non-picture subjects. This one I made standing on a chair, looking through our new window under the roof top. Still life with scooter and long distance sculpture, right in the centre. My daily view when I leave school. In my backgarden. Limoncello in nispero colors. We talked and dreamed about it, those endless harvests of nispero fruit in Spain, with good friends. Remembering Spain, Callosa & Valencia 😊. Hole in the tree. Nervous birdy-noise came out of it.
Follow getikteteksten on WordPress.com
juli 2012
M D W D V Z Z
« Jun   Aug »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 267 andere volgers

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Author, Photographer, Master of engineering sciences, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

...van switha Ro...

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

Poëzie aan het Plafond

Alwaar de grens tussen Poëzie en Proza© filterdun is.

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

Toekomst

geïnspireerd worden is je de toekomst herinneren.

K's Blog

van alles en nog meer

marja wouters

in woorden

%d bloggers liken dit: