//
je leest...
Opinie & Beschouwing

‘Leeft men wanneer anderen leven?’ (Wat kost nou zo’n mind-upload?)

Naar aanleiding van ‘Het boek van de lach en de vergetelheid’, Milan Kundera.

Terwijl transhumanisten hier op mijn radio, die aanstaat omdat ik alleen thuis ben, delibereren over de neuro-technologische mogelijkheden in de nabije toekomst voor de mensheid, lees ik nog eens rustig na wat mijn vooralsnog onveranderbare geest in ’t inmiddels licht verouderend lichaam gister enorm trof. Want het was een kardinale vraag, deze:

‘Leeft men wanneer anderen leven?’ (Goethe in West-oosterlijke divan).2012-10-27 14.34.50

‘Mag hopen van wel’, riep ik tegen de bladzijde vergeeld papier, ‘vooral nu de eerste aftakeling toeslaat, hou ik graag vast aan familie en vrienden, liefst levend dus!’ Ik onderdrukte de impuls om mijn moeder te bellen ‘of het allemaal nog ging’ daar drie hoog op haar bejaardenflat. Maar Kundera nam de maat wat groter dan mijn zorg om moeder drie hoog.

En aangezien ik juist hem, groot hedendaags schrijver, las, was ik verontrust die namiddag. (Hoewel mijn mondhoeken ook een beetje begonnen te krullen. Hij verstaat het immers om mij met diepgang te vermaken. In Boek van de lach en de vergetelheid, (1978) antwoordt hij bijvoorbeeld doodleuk:) ‘In de vraag van Goethe schuilt het geheim van het hele schrijverschap: Door het schrijven van boeken verandert men in een heelal (men spreekt immers ook over het universum van Balzac, het universum van Tsjechov, het universum van Kafka) en de eigenschap van het heelal is juist dat het uniek is. Het bestaan van een ander heelal bedreigt het daarom in de kern zelf’.

‘O!… O jee…’dacht ik. (Dit was dus het verontrustende deel, vooral voor iemand zoals ik die graag haar gedachten zwart op wit ziet, echt hele unieke. Kan me herinneren dat ik van schrik, maar ook vanwege wenningsverschijnselen aan mijn nieuwe bril, dat ik die van mijn hoofd nam en in mijn branderige ogen wreef.)

Aanleiding echter tot zijn geschreven gedachtegang vormde het in de roman slechts bezijden opgevoerde personage Banaka, ook schrijver, die net enkele vernietigende recensies ontving en daarop jankend zegt ‘Ik ben niet, begrijpt u! Ik ben niet! Ik besta niet!’ Dronken vanzelfsprekend, waarop Kundera hem twee keer van een barkruk laat lazeren en hem er daarna weer twee keer bovenop zet – kijk, en dat vind ik dan weer heel grappig.

Maar Kundera, alsof hij mij niet heeft horen lachen, noteert vervolgens bloedserieus: ‘Hij die boeken schrijft is óf alles (één heelal voor zichzelf en alle anderen) óf niets. En omdat één mens nooit alles krijgt, zijn wij die boeken schrijven allemaal niets. We zijn miskend, jaloers, gekwetst en we wensen een ander de dood. Daarin zijn we allen gelijk, Banaka, Bibi, ik en Goethe’.

Toen was ik even stil. Vooral omdat ik wist wat er daarna nog uit zijn pen (en dus Zijn Universum) kwam (en eigenlijk ook omdat ik onder de indruk was van de vondst dat hij zichzelf in één adem noemt met zowel zijn eigen verzonnen personages als met Goethe. Maar goed.) In mijn vorige stukje citeerde ik al zijn zorg om de epidemische omvang van grafomanie, die bezetenheid om boeken te schrijven. Een paar hoofdstukken verder pakt hij hieromtrent de draad weer op:

‘De niet tegen te houden groei van massale grafomanie onder politici, taxichauffeurs, moordenaars, dieven, prostituees, prefecten, artsen en patiënten levert mij het bewijs dat iedereen zonder uitzondering een potentiële schrijver in zich draagt, zodat de mens terecht de straat zou kunnen oprennen en schreeuwen: wij zijn allen schrijvers!
Eenieder lijdt er namelijk onder dat hij ongehoord en onopgemerkt in een onverschillig heelal teloor gaat, en daarom wil hij zelf op tijd veranderen in een heelal van woorden.
Als op een dag (en die is reeds nabij) in alle mensen een schrijver ontwaakt, dan zullen we tijden beleven van universele stomheid en universeel begrip.’

Ik moest daar echt iets over zeggen. Ik ook. Ja. Liefst iets betekenisvols en gespeend van postmodern cynisme, want dat is niet meer hip. Ik las dat in de krant van afgelopen zaterdag nog. Maar wat?

Nu ik hier zit, met die prangende vraag van Goethe, gewoon door Kundera overgenomen en, alsof het niets is, door mij geconsumeerd. Laat ik dan maar ‘the good vibes’ stromen. Elementaire deeltjes. Gelukkig staat de radio aan, omdat ik zo alleen ben, en delibereert kwakend als een vijver vol met eendjes over neo-humans.

Ik denk dat het best over mij zou kunnen gaan… Leeft men wanneer anderen leven?

Wat er voor mijn nog niet geïmplanteerde eagle-eye toch akelig precies opdoemt, is een vrij vegetatieve beleving van ons massa-schrijverschap, dat woekert als ’n enge ziekte en de vermeende uniekelingen elkaars publiek smoren tot éénlingen. Met als zoethoudertje zo af en toe een extra binnendruppelende ‘like’, een sterretje tussen de triljarden sterren dat schittert aan een maanloze hemel voor mij alleen.

Voor mij alleen – dat dan weer wel. Daar kan ik van dromen. Heb ik geen eagle-eye voor nodig…

Dus ik leef best ook wanneer anderen leven, maar geenszins optimaal als het aan Kundera ligt. Ongezien en ongehoord zodra ik Mijn Universum aan het daglicht bloot wil stellen, botst het, nee: evaporeert het zelfs nog vóór iemand anders er in gelooft – behalve dan dat ene sterretje, maar die hoort bij één of ander parallel universum (en zeg nou zelf!)

Maar dat was in 1978, Milan! En hoewel ik vind dat jij toen een scherp profetische gave aan de dag legde, had je vast nog niet voorzien dat ik bij gebrek aan publiek binnenkort mezelf kan koesteren in een virtuele wereld. Ik bedoel: de allernieuwste virtuele wereld. Dan ‘load’ ik mijn ‘mind’ gewoon even op in een gezellige computer, ontdoe mij van mijn aftakelende lijf en vind ik me op ’n ‘blade’ terug waar jij nog ‘U! ‘tegen gaat zeggen. Daarop laat ik dan ook een Universumpje programmeren, zo groot als een speldenprik met mij als duizelingwekkend middelpunt en zonder jeuk aan mijn ogen! (Wat zou dat kosten? Zo’n mind-upload?)

Citaten komen uit ‘Het boek van de lach en de vergetelheid’, Kundera, Ambo | Anthos Amsterdam, tiende druk, blz 149, 150.

Advertenties

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

4 gedachtes over “‘Leeft men wanneer anderen leven?’ (Wat kost nou zo’n mind-upload?)

  1. Wat zou dat kosten? Zo’n mind-upload? Gratis App voor maken?

    Ik heb nog twee gratis mini-app’s voor u.
    1 Alles ketst terug.
    2 Alles is een illusie.

    Like

    Geplaatst door asbloed | 15 juli 2013, 9:15 pm
    • O.

      Doet U mij de illusie-app alstublieft, hoewel die veel ‘ruimte’ in beslag neemt, denk ik. Kan ie gecomprimeerd op de blade?

      Like

      Geplaatst door switha Ro | 16 juli 2013, 7:22 am
      • De Asbloed-Illusie-App is de meest gecomprimeerde App ooit en al 7.9 triljard lichtjaren probleemloos werkend.

        Hier komptie, speciaal voor u in de Titanium Limited Edition. Nieuw uit de doos.

        { >.< } The Blade Dot

        Like

        Geplaatst door asbloed | 16 juli 2013, 3:09 pm
      • Heel betrouwbaar? De A-I-A goat version 1955???! WOW. Dank U wel!

        Like

        Geplaatst door switha Ro | 16 juli 2013, 5:40 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Autumn in 024. Visiting friends. Crazy sky there. End of Summer. These tomatoes will never become red. Two stars seem to fall down. Everything at its place. Ready to play 'Het wachten' at Buitengoed Gelderse Waarden tomorrow September 17. At 12,14 and 16 hours. Shortplay about a woman desperately waiting for her husband to come back from war. Made a selfie in just one Line at The Big Draw Nijmegen 2017. Soon my review of this event for @uitweb, #ugenda. #thebigdrawnijmegen2017
Follow getikteteksten on WordPress.com
juli 2013
M D W D V Z Z
« Jun   Aug »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 273 andere volgers

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Author, Photographer, Master of engineering sciences, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

...van switha Ro...

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

Poëzie aan het Plafond

Alwaar de grens tussen Poëzie en Proza© filterdun is.

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

Toekomst

geïnspireerd worden is je de toekomst herinneren.

K's Blog

van alles en nog meer

marja wouters

in woorden

%d bloggers liken dit: