//
je leest...
Rosi | ta

(klad)

Rosita schrijft een klad over de eerste ontmoeting tussen haar ouders.

(klad)

Over haat als brandstof in een plot valt veel te zeggen, het sist en trekt als gierende tocht aandacht tot het koud nagloeit. Dat gevoel bevalt me helemaal niet, ik wil er graag vanaf maar heb geen idee hoe. Zoiets wordt dan meteen een obsessie.

Als ik er nu tevreden mee was – dat kan, dergelijke mensen heb je, mensen die er geen probleem mee hebben (met haat niet): kattenhaters, vroeg-op-haters, stofhaters, haters van zwart, kerkganghaters, koffiehaters, kinderhaters, haters van eetgeluiden, van bloesem, intimiteitenhaters, schimmelkaashaters, haters van telefoneren, haters van haters, grens-op-zoekhaters, zwemwaterhaters, schoolhaters, trouwhaters, verse jushaters, haters van helden, haters van antihelden – geen in wie ik me herken.

Ik zelf leid een eenvoudig leven, op het saaie af, kom traag op gang. Elke ochtend deze koffie, die yoghurt. Iedere week dezelfde uren aan het bureau. Hier en daar een bezoekje, in de zomer op vakantie, hondje mee – haar aaien, telkens weer. We vonden haar in een asiel. In mij begon het te stromen toen ik haar zag. Haar vacht glanst nu en haar ogen staan niet meer angstig. Alle haat heb ik dankzij het hondje onder controle: zoals een moeder een overstuurd kind luwt, sus ik het dier en het dier sust mij door mijn hand te likken – ik ben van onrust verschoond en niets tergt mij meer. Maar wat ik niet van me af kan schudden is dat Bette Reus haatte, omgekeerd reageerde hij met wrok. Hadden ze ooit gedacht dat het zo uit de klauwen zou lopen? Waren ze zo begonnen? Nee. Vast niet. Maar hoe dan wel? Ik denk ongeveer zo:

Reus was op een feestje, Bette kwam wat later, ze waren er alleen. Ze voelden zich niet zó – hij noch zij een feestbeest – en tussen hem en haar schat ik voor het gemak een tiental andere gasten en een hoop onhandigheid. Tja, en wat doe je dan? Niks. De schakel moet een collega geweest zijn van de één, die de bekende van de ander was. Zoiets. Het toeval eigenlijk. In beiden die stugge verlegenheid; een soort gedwongen toenadering met de ruggen naar elkaar door een gemeenschappelijk kennis vond plaats. Dat neem ik waar – ach wat een onzin: het is mijn overtuiging dat het zo geweest moet zijn. (Dit nog uitwerken.) Maar goed.

Bette zei ondanks haar schuchterheid hele rake dingen. Maar ze had niet door dat het enkel háár rake dingen waren. Of misschien had ze het ook wél door, maar ze kón niet anders, en daardoor vielen de rake dingen niet, waardoor het nare dingen werden. Arme Bette, nooit een voltreffer: als een mislukte volleyball-handopslag waaraan zij de pijn opliep, telkens weer, te midden van een balend team, en in het geval van die verjaardag: de aanwezige visite. Doe eens mee Bette. Lach eens om een flauwe grap. Schrik niet zo. Even deze kanttekening: op dat moment, helemaal aan het begin van Bettes sociale leven, was haar nare raakzucht zeker nog aandoenlijk. (Dit nog uitwerken.)

Eigenlijk zat Bette het liefst met haar neus in de boeken, thuis en in de pauze op kantoor. Anna Karenina. Jane Eyre. Madame Bovary, Eline Vere – het was allemaal veel te meeslepend, maar Bette weende graag en verzoop in duizenden woorden. Oh ja, wat moet ze gretig door haar tranen heen gelezen hebben, in het onrecht gekropen dat anderen werd aangedaan, verdronken zijn in de hartstochtelijke miskleunen van haar heldinnen, hun eenzaamheid uitkermend in het hoofdkussen op haar keurig opgemaakte bed.

Wat ze daar toch deed, vroeg Bettes moeder dan. Met een vinnig klopje op haar slaapkamerdeur tikte ze haar dochter uit de droomtijd. Of ze maar even in de woonkamer zitten ging. Rechtop aan de eettafel, met twee handen aan verstelwerk onder een lampenkap van stof.

Op zondag las vader uit de bijbel voor. Is dat niet erg?! Ach welnee. Hele generaties groeiden zo op.

Uit ‘Rosi | ta’, werktitel voor een verzameling verhalen over teveel waarheden.

Advertenties

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Instagram

Er is een fout opgetreden bij het ophalen van je afbeeldingen vanuit Instagram. Over enkele minuten wordt er een nieuwe poging gedaan.

Follow getikteteksten on WordPress.com

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 312 andere volgers

Advertenties
een letterleven

na burn-out

Lege Handen

Verhalen voor jong en oud

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Master of Science, Author & Publisher of the YA SF Hybrid-series, Photographer, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

van Switha Ro

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

Toekomst

geïnspireerd worden is je de toekomst herinneren.

marja wouters

in woorden

KakelVers Dichtwerk

Voormalig stadsdichter van Capelle aan den IJssel. Schrijft, dicht, performt, bestormt.

%d bloggers liken dit: