//
je leest...
Recent werk

Kutkaartje.

grey-blueUit ‘Antibes’, werktitel voor een verzamelingen verhalen over verschillende waarheden. Aflevering waarin Rosita verwoed tegen haar sentimenten vecht. De trouwe lezer zal merken dat ik de openingszin al vaker hanteerde. Hij inspireert me.

Maar de dingen die je doet om je kinds vertrek te overleven (niet huilen). Roep sprakeloos makende beelden uit het verleden, ja roep díe gewoon eens op (en níet huilen) en kijk dan! Naar een oude ansicht bijvoorbeeld. Houd hem stevig vast tussen duim- en wijsvinger links of rechts (en ja, vooruit dan maar: huil toch).
In mijn hand omklem ik nu zo’n ansicht waarop een passagiersschip aan de Rotterdamse kade. In oneerlijke driehoeken, het zijn er twee, verdelen mijn ogen wat ik zie, de driehoeken vullen elkaar naadloos aan. Die linksonder bedekt de kade als een volgeprikt speldenkussen. De knopjes vlaggen met zakdoekjes van wit katoen naar het overvolle schip. Ik kreun, nu móet ik naar de driehoek linksboven kijken hoewel ik het niet wil, nee ik wil het écht niet. Die hoek namelijk, die ik met de hakken in het zand monster, lijkt kleiner, krapper en alles staat intens overeind en enorm klaar voor vertrek.
Als tengere luciferstokjes zie ik de emigranten puilen. ‘Minigrantjes,’ grinnik ik en slurp tegelijkertijd een warme, zachte traan. Met nog ongebluste kopjes zwavel knappen die, die grantjes bijna over de relingen van twee-, driehoog. Sommigen, dat dénk ik, willen ontvlammen maar houden net op het meest nabije moment van fikken in. Fier doen ze dat en zwaaien alsnog met hun kleine handjes vermetel terug naar de deinende knopjes aan de kade – alsof die de zee zijn, maar ik vind eigenlijk dat ze dansend aan het janken zijn geslagen. Met hoedjes zwaaien ze, of gehandjesschoend en met sjaaltjes of met niets: naakte, kwetsbare kaalkopjes – onnozel, dierbaar en bijna vertrokken. O ja, en met identieke zakdoekjes zwaaien ze. Ik kerm en ben alleen nog maar instaat door mijn oogharen te gluren naar die kolkende reis- en janklust in het klein. Maar hé! Verdorie… Begint mijn vrije hand, die eigenlijk tranen veegde, ineens op de kaart te tippen en te vergelijken. De andere hand brengt het schip onwillig dichterbij. Ik zie ze dus, besef ik, zwaaien met dezelfde witte lapjes als van die dein-dansende treurknopjes, nou ja zeg! In een setje van drie bij het plaatselijke warenhuis ten afscheid gekocht zeker (door wie?!) en nimmer nooit eerlijk te verdelen (door wie niet?!), mooie boel! Die grantjes ondertussen zwaaien maar door en naar zo laag, zo ontzettend diep. Met niets, niets meer dan nerveuze overmoed, ha!
Ik schamper, ik tssssk, ik haal mijn neus op. Dan kijk ik opnieuw en zie met lede ogen in elk knopje een heel klein iniminimamaatje. Wiegend treurt het tengere lijfje, de schoudertjes schokken, ach wat zielig! … Maar wel mooi in koor! Of in een koortje.
Leg die kaart maar weg, die kutkaart, nee: dat kutkaartje. Laat ik hem in duizend snippertjes verscheuren. Is dat eigenlijk wel te doen?

Advertenties

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Follow getikteteksten on WordPress.com
augustus 2018
M D W D V Z Z
« Jul   Sep »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 308 andere volgers

Advertenties
The Edge of Europe

voormalig blog

Lege Handen

Verhalen voor jong en oud

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Author, Photographer, Master of engineering sciences, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

...van switha Ro...

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

Toekomst

geïnspireerd worden is je de toekomst herinneren.

marja wouters

in woorden

KakelVers Dichtwerk

Voormalig stadsdichter van Capelle aan den IJssel. Schrijft, dicht, performt, bestormt.

%d bloggers liken dit: