//
je leest...
Column & Feuilleton

Afl.1 Feest

WACHTZONE was een feuilleton over mijn beleving van borstkanker. Achteraf herschrijf en orden ik op het verschijnsel escapisme naar aanleiding van een existentiële gebeurtenis in het leven van een ik-figuur die de ziekte al schrijvend op haar alter ego hoopt af te wentelen. In deze aflevering: Rosi wist het allang.

Supermarkt, 17 juli. Als een gifkleurige guirlande wurmt het feestgedruis vanuit het centrum zich de te krappe supermarkt binnen. Het is Vierdaagseweek. Rosi moet zich met de stroom laten meevoeren, anders is er geen doorkomen aan. Door het poortje via de versafdeling voorbij de kaas voert de slinger naar het Walhalla van speciaalbiertjes. Daar pas lost de sliert mensen op en verkruimelt. Ik zie Rosi zich loskoppelen en teruggaan naar de groenteafdeling. Daar begint ze met haar lijstje om drie kwartier later doodvermoeid over een uitpuilend winkelmandje gebogen te staan. Heeft ze alles, lees ik aan haar frons af, daas van luidruchtigheid. Op de vlucht voor een Rentokil Team van bezwete wandelaars, alsof zij ’t ongedierte zou zijn. Niet de enige trouwens: meer locals trippelen op kousenvoeten en bijna botsend; korzeligheid heerst. Stel me zo voor dat de pleuris uitbreekt, mocht iemand ‘Six pack in de aanbieding!’ loeien, maar dat terzijde. Rosi wil onder het grissen vandaan, maar een hinderende traagheid, als stroop in de nachtmerrie, houdt haar tegen. Wat doe ik, chroniqueur van dit deel van mijn leven, haar in godsnaam aan?
    Immers gaat het zichtbaar niet goed met Rosi; vorig jaar nog kon ze om alle drukte hartelijk lachen. Niet dat ze niet van de Vierdaagse profiteert: thuis huizen vier wandelaars; ze gaat zo voor hen koken. Maar dit jaar schuurt hun opgewektheid aan de tafelrand. We hebben nog wel zulke leuke gasten! Ik hoor het haar denken. Snakt ondertussen naar de avond op het festivaleiland in de grote rivier. Na het eten, de afwas en het klaarzetten van hun ontbijt zal ze er wild gaan dansen, net als gister. Alleen bleven haar mondhoeken, terwijl haar voeten tekeergingen, onwillig hangen; ertussenin bewoog haar lijf als een zoutzak mee. Vanavond neemt ze revanche. Wat een zelfkastijding, maar dat is typisch Rosi. Iets, vind ik, moet haar afremmen, wat aanstonds gebeurt:
    Kom op! Tegen de vleug in spoort ze zichzelf aan. Als ze haar mand optilt, ontlokt het getril van haar mobiel Rosi een verzuchting, tot het nummer van haar huisarts als een pistool op haar slaap in beeld verschijnt; dit, beseft ze, wordt de kutste boodschap in haar hele leven. Dat op een dergelijk moment de titel van een kitscherig meidengroep hitje opborrelt, is dan weer mijn idee. Welk? Female Intuition van Mai Tai, omdat ik aanvoel wat Rosi beseft. Twee dagen geleden had ze moe en chagrijnig met haar cup E over de koude fotoplaat van bevolkingsonderzoek gedrapeerd gelegen, geen zin gehad, de oproep bijna verplaatst. Nu die dolkstoot: met B., nee zo: Met Béééh! zo haar huisarts uitgemeten aan de telefoon. Jezus Christus, wat klinkt die man zwaar.
    Vijf ijskoude minuten later zeult ze haar boodschappen door, van en voorbij de kassa, die ineens een naar haar glijdend Eden van alledaagsheid blijkt. Zodra ze de lopende band de rug toekeert, neemt ze alvast afscheid van het paradijs. Door stromen mensen duwt ze haar fiets, afgeladen, over de stoep richting een kruispunt, komt uitgerekend één van haar leukste collega’s haar tegemoet; wat moet ze zeggen?! Nou dit: Sorry, ik heb haast! Nee echt, niets beters komt over haar lippen. Zou er wél levenshaast van willen maken – ik kan het weten, sta in haar schoenen – en bingo: de huid om haar mond verstrakt.
    Fietsen is fijn, het is eigenlijk zo fijn. De blaadjes ruisen, overstemmen zelfs de voorbij scheurende auto’s, hoort u dat ook? En normaalgesproken vindt Rosi ’t heerlijk, maar nu gaat haar borstkas ervan tekeer. Ach wat klets ik over ruisende blaadjes: haar oren tuiten en ze heeft iemand nodig! Wat zal ze doen? Porgi bellen en zien of ze ‘t uit haar strot krijgt; ik mag het hopen. Gelukkig, voorbij een tweede kruispunt stapt ze af, belt, spreekt. ‘Ik ben de klos,’ zegt ze en moet het een aantal keer schreeuwend herhalen, omdat Porgi het niet verstaat. De banaliteit waarvan ze afscheid nam aan de kassa, is ineens weer terug. Och, wat doe ik haar aan, peins ik en sta stijf van berouw; begint Rosi tegen mij te grauwen:
    “Wat bedoel je?!”
    Waarop ik blaf:
    “Heb je ’t tegen mij?! Zo zijn we niet met elkaar getrouwd!”
U moet wél even weten dat ik eigenlijk niet zo ben, in de aanval niet. Maar Rosi, mijn alter ego, was boos. Op mij. 

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

2 gedachtes over “Afl.1 Feest

  1. 👊🏻!!! Intense herbeleving hier.

    Like

    Geplaatst door Els | 9 oktober 2019, 12:58 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Follow getikteteksten on WordPress.com

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Voeg je bij 344 andere volgers

DRAMAPLAATS

Spelend naar je Zelf

Transformational Astrology

Astrologie, bewustwording & transformatie

BERTJENS

Zij. Diversen.

MALOU BROUWER

ACADEMIC | WRITER | TRANSLATOR

Greet Ilegems

Master of Science, Author & Publisher of the YA SF Hybrid-series, Photographer, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

van Switha Ro

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

%d bloggers liken dit: