//
je leest...
Column & Feuilleton

Afl.6: Vijf opties voor mijn vrouwelijkheid

WACHTZONE is een feuilleton over mijn beleving van borstkanker. Soms heb ik de werkelijkheid aangepast in dienst van het verhaal. Consequent heeft iedereen een andere naam, ook ik. In deze aflevering: Rosi doet aan vergelijkend warenonderzoek.

RADBOUDRESTAURANT, 23 AUGUSTUS, 11.43 UUR
Op een comfortabel bankje tegenover mij zit een frisse jonge vrouw. Ze is in geanimeerd gesprek met een iets oudere vrouw schuin tegenover haar die rustig en weloverwogen spreekt. Nou ja, gesprek: de jonge vrouw luistert voornamelijk en vult aan, knikt af en toe. In haar rug zit haar geliefde – who else: zo teder en terloops, en met maar één vinger, streelt hij de nek van de jonge vrouw. Zacht knikkend beaamt hij ondertussen alles en ‘hm hmt’ er af en toe bij. Beiden glimlachen regelmatig en gedoseerd, zijn in balans. Of beter: enorm gefocust en tegelijkertijd ontspannen. Kijk ik omlaag, mist de jonge vrouw haar onderbeen. Op zoek naar een plekje met een cappuccino in mijn hand ontdekte ik ze en kon onmogelijk mijn blik loshaken. Ik heb me daarom strategisch op een kruk gevleid en meteen mijn wordpress-app erbij gepakt.

De jonge vrouw deelt in feite met mij het beeld dat er een perfect leven is na amputatie en daaraan wil ik me laven. De gruwel is mij zelf een paar weken geleden als donderslag bij heldere hemel aangezegd *). Zij is dus mijn voorland, hoewel het haar onderbeen betreft, maar ze heeft zo te zien de ingreep glansrijk doorstaan. Wat een opluchting: Kijk haar stralen, ram ik gehaast in de app, kijk hem haar eens liefhebben! Eindeloos pak ik uit in alle mogelijke superlatieven. Komt dat na mijn bezoek zonet aan plastische chirurgie even goed uit!

Want tamelijk verdroten heb ik reeksen torsi voorbij zien komen op een beeldscherm. Telkens in een drieluik: als amazone, daarna weer compleet en tenslotte – kers op de taart – met tepeltatoe. Ik weet nu dat ik zelfs drie opties heb, drie keuzes waarmee mijn geschonden identiteit als vrouw een doorstart gegund wordt. Doortastend streep ik alvast een implantaat af, blijft amazonelook over of borstreconstructie uit eigen buikvet. Ook een vierde optie gloort: go amazone en verklein de overgebleven borst, best stoer. Ik zou nog bijna opgetogen raken, vooral als ik mezelf spiegel aan de jonge vrouw hier een eindje verderop tegenover mij. Een missend been scharrel je immers niet al shoppend bij elkaar: dat wordt gewoon een koud kunstbeen en dat is het dan. Die God toch! Schiep Eva uit een rib van Adam, een nieuwe tiet uit een vetrol, maar daarna wist hij het ook niet meer.

Ik haal mijn vingers, die gloeien, van de app en kijk op: de jonge vrouw straalt nog steeds en ik begin me een beetje te schamen. Samen missen ze helemaal niks: geen onderbeen en mij, op voorhand aan het shoppen in neptietenland, als kiespijn. In hun ogen besta ik niet eens.

Het melkschuimen hartje van mijn cappuccino gaat driftig aan flarden; in verwarring lepel ik het op. Eronder glanst in de koffiebruine spiegel ineens mijn eigen torso; roer ik linksom zie ik mezelf als amazone en rechtsom als gereconstrueerde vrouw. Zodra ik links kijk test ik meteen of de amazonelook me afstoot (nee), en rechts of ik die enorme jaap over mijn buik ga verdragen. “De operatie duurt acht uur, mevrouw,” zei de verpleegkundige. Ik mocht over alles nadenken, jarenlang – alles welbeschouwd een vijfde optie: uitstel – “Zal ik wel alvast wat maten nemen en naar uw buikvet kijken?” Daarna mocht ik naar de fotograaf die al klaarzat in een fotostudio, of beter als lokaas in een muizenval voor aanstaand geschonden vrouwen. Toen ik namelijk meteen de 3D-animatie van mijn nog complete torso mocht bekijken, voelde ik me in feite ingeklaard. Maar goed, vijf opties voor de doorstart van nijn vrouwelijkheid tegen enkel die onderbeenprothese: het blijft riant.

De geliefden, zij elegant op haar stokken, staan op en nemen hartelijk afscheid van de oudere vrouw die ineens vrolijk wordt herinnerd aan haar aanstaande huwelijk. “Geniet!” zegt de frisse jonge, haar partner volgt – ik kijk ze net zo lang na tot ze om een hoekje verdwijnen. Zodra ik me opnieuw over mijn kopje buig ligt het torsootje van restjes melkschuim op de bodem onverwacht hevig tegen te spartelen. Hoe dan! vraag ik me kriebelig af, maar kan ik het niet laten om toch nog eens goed te kijken. En rara wat zie ik erin? Een geplette Rosi – hoe aantrekkelijk is dat?! Zonder aarzelen zet ik het kopje aan mijn mond en slurp het met de ogen dicht leeg. Onder mijn gesloten oogleden zoek ik het beeld van de jonge frisse vrouw en haar geliefde.

*) Zie Afl.3: Niple

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

3 gedachtes over “Afl.6: Vijf opties voor mijn vrouwelijkheid

  1. Ik heb voor een losse protese gekozen….geen spijt van
    Sterkte met je keuze

    Like

    Geplaatst door deschrijvendehuisvrouw | 24 oktober 2019, 2:51 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Follow getikteteksten on WordPress.com

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 328 andere volgers

5 elementen koken

Recepten voor meer energie en een helder hoofd

BERTJENS

Zij. Diversen.

De schrijvende huisvrouw

Het is wat het is

Lege handen

Verhalen, gedichten, tekeningen en columns

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Master of Science, Author & Publisher of the YA SF Hybrid-series, Photographer, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

van Switha Ro

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

%d bloggers liken dit: