//
je leest...
Column & Feuilleton

Afl.7: Liefde in de loopgraven

WACHTZONE is een feuilleton over mijn beleving van borstkanker. Soms heb ik de werkelijkheid aangepast in dienst van het verhaal. Consequent heeft iedereen een andere naam, ook ik. In deze aflevering: Rosi geeft toe.

WACHTZONE 3, MAMMAPOLI. ERGENS IN AUGUSTUS.
Over precies vijf minuten zijn we aan de beurt en veel langer wil ik hier niet wachten. Ook Porky, slaperig, lijkt zichzelf aan de poli te willen onttrekken: heel schattig heeft hij zijn sudokuboekje in de hand, maar de ogen stijf gesloten. Ik besluit dat ik zijn ik-ben-er-niet modus vergeeflijk vind, zolang ie in het aanstaande gesprek maar scherp genoeg is. Verder is het voor ons allebei zo klaar als een klontje: a.s.a.p. wegwezen hier! Wat een eensgezindheid stel ik tevreden vast, en dat zonder er maar één woord aan vuil te hebben gemaakt. Dus wend ik mijn hoofd af om de zone met haar groenige fauteuils te monsteren, maar ik ben te groggy om de app erbij te pakken en notities te maken.

Puur om de tijd te bezweren begin ik dan maar dat “Wegwezen hier!” in mijn hoofd rond te zingen, en ineens hindert Porky. Hij op zijn beurt begint namelijk heel ritmisch in zijn ogen te wrijven. Het stoort enorm – zijn knokige elleboog beukt in ieder geval hinderlijk in mijn arm. Sta ik evenwel op het punt lucht te geven aan mijn kribbigheid, verschijnt uit het niets een engeltje op mijn beurse schouder dat ongevraagd een klef handje voor mijn mond schuift.
– “Och Rosi,” twinkelt het, “heb je dan niet door dat zijn nabijheid, hoe irritant ook, je juist rustig maakt?!” Nee werkelijk: ‘hoe irritant ook’, wat een lef zeg! Zal ik het kleine kreng aan gort slaan?! Maar nee, de jaap in mijn oksel doet zeer en mijn adem stokt. Trouwens meer omdat het engeltje simpelweg gelijk heeft en ik weer eens blind voor Porky’s onnavolgbare liefde. Net nog, bij binnenkomst, toen ik ons tweeën bedillerig naar de meest strategische plek van de wachtzone dirigeerde – alsof het de loopgraven betrof, daarin de vijand als vriend in het wit verkleed – smolt door zijn zwijgende lichaamswarmte mijn achterdocht als sneeuw voor de zon.

Vleide me tegen zijn flank. Werd er zo mak als een lammetje van. Even dan.

Want je weet maar nooit hier, een paar dagen geleden immers sleet ik totaal onverwacht de hele dag in het ziekenhuis. En in een plotselinge draaikolk van nieuwe inzichten, snel ingelaste onderzoekjes en besluiten werd ik onverbiddelijk naar de aanzegging van een borstamputatie gezogen. (Verdorie zeg! Schreef ik al in aflevering 3. Dat ik mezelf begin te herhalen, sorry. Maar weet je, elke uitslag, wending of ingreep komt zo binnen dat ik het als een gifbestandje in de loop weer uitpoep.)
“Niet nuileh, Rosi!” Het engeltje is er goddomme nog steeds en het fleemt zelfs in het Nimweegs, “Nie nuilèh!” *)
“Och STERF, kut-engel!” gorgel ik terug. Van mijn onrust schrikt Porky natuurlijk op. Wat er toch is! En dat ik dan niks meer uitbrengen kan, maar wel mijn zere schouders ophaal. Waarop hij ja knikt, de ogen weer sluit en zijn arm, met sudoku en al, om me heen slaat. Het engeltje, dat nuffig wegfladdert, ontgaat hem natuurlijk helemaal.

– “Mevrouw?” Uit de gang naar de spreekkamers komt een verdacht aardige stem. Als we opkijken, zien we zo’n ‘witte’. Vriendelijk steekt ze haar hand naar me uit en neemt ons mee de loopgraaf in. Ik kijk naar opzij, naar mijn vermoeide Porky, haakt hij zonder een woord te zeggen zijn arm in de mijne. Ik hou eigenlijk wel van hem. Dat straks maar gewoon even zeggen tijdens de gebruikelijke nazit in het ziekenhuisrestaurant

*) Niet nuilen: Nijmeegs voor niet zeuren.

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

2 gedachtes over “Afl.7: Liefde in de loopgraven

  1. Je reageert je af op wie je het meest dichtbij staat

    Like

    Geplaatst door deschrijvendehuisvrouw | 27 oktober 2019, 11:07 am
  2. Heeel veel sterkte

    Like

    Geplaatst door deschrijvendehuisvrouw | 27 oktober 2019, 11:08 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Follow getikteteksten on WordPress.com

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 328 andere volgers

5 elementen koken

Recepten voor meer energie en een helder hoofd

BERTJENS

Zij. Diversen.

De schrijvende huisvrouw

Het is wat het is

Lege handen

Verhalen, gedichten, tekeningen en columns

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Master of Science, Author & Publisher of the YA SF Hybrid-series, Photographer, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

van Switha Ro

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

%d bloggers liken dit: