//
je leest...
Column & Feuilleton

Afl.14: “Kutmantra!”

IMG_20191212_162711

WACHTZONE is een feuilleton over mijn beleving van borstkanker. Soms heb ik de werkelijkheid aangepast in dienst van het verhaal. Consequent heeft iedereen een andere naam, ook ik. In deze aflevering worstelt de schrijfster met een mantra, maar Rosi met acceptatie.

OKTOBER 2019 OP EEN ZATERDAGOCHTEND.
Niemand speciaal geeft aandacht aan Rosi, die net het buurtcafé binnenkomt. In de door haar geopende deur lanceert de barkeeper weliswaar een functioneel “Hallo!” om zich daarna weer snel aan het poetsen van taartvorkjes en koffielepeltjes te wijden. Ook de gasten aan sloophouten tafels vormen een gesloten circuit en buigen innig naar elkaar toe. Hartelijke zinnen grijpen als tandjes van een rits in elkaar en sluiten haar buiten.

Toch ervaart Rosi dit helemaal niet zo. Welnee, ze houdt van het kroeggedruis zonder er deel van te hoeven zijn; wil gewoon met haar neus in de krant. Ze zit al zoveel thuis en hier ruikt het tenminste lekker naar koffie. Dat ze straks, als de kuren beginnen, haar smaak kwijtraakt en van een cafébezoek niet meer dan een heimelijke blik door een koude, besneeuwde winterruit overblijft, beseft ze niet. Smachtend naar aroma’s van koffie met versgebakken cake zal ze als het meisje met de zwavelstokjes armetierige houtjes langs de muur willen afstrijken om op zijn minst het gedruis in zwaveldamp gehuld te kunnen aanschouwen; beter dus dat dit niet tot haar doordringt.

“Lieve Rosi, leef alsjeblieft in het moment,” fluister ik haar toe; ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Hoewel een goed voornemen ook geen kwaad kan, maar wie ben ik?! Weet je, onlangs vertrouwde ik Rosi toe middenin de nacht wel eens uit te kramen bang te zijn. “Ik ben bang!” – echt letterlijk zo. Toen ik zag hoe ze van mijn bekentenis schrok, begon ik schaapachtig te grinniken, schichtig om me heen te kijken en probeerde haar te sussen. Hing een verhaal op over de kracht van de intentie. Iemand, stamelde ik, had me verteld die niet te onderschatten. Dat ik sindsdien ’s nachts the bastard in de kiem smoorde door een gepreveld Ik hoef niet bang te zijn, nee, de tumoren zijn weg. Ik ben niet ziek meer en de rest is ter voorkoming van. Of zij trouwens een idee had hoe dat korter kon; om drie uur ’s nachts vond ik ’t best een mond vol. Vooral omdat ik deze mantra, want dat is het, net zo lang herhaalde tot het bonzen van mijn hart gestopt was. Rosi staarde me aan alsof ik van een vage planeet kwam.

Enfin, op dit moment zie ik haar in de buurtkroeg denken dat mijn gefluister een tochtvlaag is, afkomstig van de deur die inderdaad niet goed sluit. Kan mij ’t schelen, als ze maar doet wat ik zeg: hup Rosi, in het hier en nu! en zo te zien werkt het. Rosi, eerst geërgerd, begint toch maar mooi haar sjaal comfortabel om zich heen te draperen; nu glimlacht ze zelfs. Een positieve daad in real time, gespeend van mijn geitenharen wollen sokkengedoe en die halfbakken mantra. (Hoe kan die in godsnaam korter?)

IMG_20191212_162711

Sorry, ik was even afgeleid, voldoende om Rosi pardoes in een andere stemming aan te treffen. Fronsend voorovergebogen en één en al aandacht leest ze een paginagroot artikel uit de lokale krant; ze lijkt de kluts kwijt. Ik zou er wat voor geven als een vlieg op haar schouder mee te kunnen lezen, maar ja, op dit moment ben ik degene die met verkleumde jatten buiten aan die kroegruit plakt. En dank je de donder: zelf strijk ik die luciferhoutjes echt niet af. Heb wel wat beters te doen, omdat Rosi plots verdroten opstaat en afrekent. Geen mantra die de onmiddellijk opvlammende roffel in mijn hart kan temperen (zeker niet met zo’n sliert woorden). En kijk nou: een vrouw uit een vrolijk gezelschap krijgt terloops een tik van haar tasje – het gezelschap valt stil. Blind van woede stevent Rosi op de kroegdeur af; het vacuüm dat zo ontstaat zuigt me onherroepelijk naar binnen. In de vaart veeg ik per ongeluk een traan van haar wang; waarom dan toch die vuile blik?!

Maar Rosi’s plek voelt nog warm. Terloops nip ik aan mijn thee, terwijl mijn vingers ontdooien. Het artikel, over een psychologisch succesnummer dat aan de lopende band zelfhulpboeken schrijft, vind ik niet eens zo gek. Wat kan er nou mee mis zijn? Ik bedoel, je gevoelens van minderwaardigheid of angst te onderkennen en die te accepteren voor wat ze waard zijn. BAM! Had niet gedacht op mijn wenken bediend te worden: Ik ben bang! piep ik op klaarlichte dag. En waarom komt die kutmantra nu niet boven drijven?!

De sloophouten tafel naast me wordt ook steeds luidruchtiger. Eentje uit het gezelschap, een rondborstige vrouw met rode wangen, roept potsierlijk: “Elke dag gaat het in alle opzichten beter en beter met mij!” Dit op de vraag hoe het met háár gaat, nee niet met mij, hè hè, natuurlijk niet. Toch voel ik me verraden, omdat het gezelschap als op afspraak in lachen uitbarst. Was dat met Rosi en mij maar zo, ik bedoel dat van beter en beter en zo – misschien moet ik gewoon gaan, maar wat zei die vrouw eigenlijk?

Door de tochtvlaag naar buiten zie ik bij een speeltuin verderop Rosi staan; zou ze op me gewacht hebben. Zal ik het nog eens proberen? Haar rug lijkt immers wel een Dorische zuil. Misschien dan op kousenvoeten? Ach weet je, heel dichtbij zal Dorische Rosi craquelé blijken en kneedbaar als klei.

Zodra ik een arm om haar schouders sla, vlijt ze haar hoofd tegen het mijne.
We zijn stil …

Zegt zij: “Het ís gewoon zo.”
Durf ik: “Maar Rosi: Elke dag …” ’t Klinkt niet eens zo slecht.
Vraagt zij: “Ís dat dan zo?”
Knik ik bedremmeld: “Ja.”

one left, left one

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

Een gedachte over “Afl.14: “Kutmantra!”

  1. Lieve Nora, zo herkenbaar, soms is er BANG, vooral ’s nachts, en soms is er vertrouwen, vooral bij succesverhalen. Dikke knuffel
    Neeltje

    Like

    Geplaatst door Neeltje | 13 december 2019, 9:32 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Follow getikteteksten on WordPress.com

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Voeg je bij 329 andere volgers

5 elementen koken

Recepten voor meer energie en een helder hoofd

BERTJENS

Zij. Diversen.

De schrijvende huisvrouw

Het is wat het is

Lege handen

Verhalen, gedichten, tekeningen en columns

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Master of Science, Author & Publisher of the YA SF Hybrid-series, Photographer, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

van Switha Ro

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

%d bloggers liken dit: