//
je leest...
Column & Feuilleton

Afl.23: Surprise Party

WACHTZONE is een feuilleton over mijn beleving van borstkanker. Ik doe inmiddels de realiteit geweld aan – zo is het mijn alter ego Rosi die dit allemaal overkomt en is er inmiddels polemiek tussen haar en de schrijfster – maar de bron van elke aflevering stamt uit de werkelijkheid. In ‘Surprise party’ grijpt een hogere macht in om de schrijfster uit haar zoldernachtmerrie (afl. 22) te redden (of toch liever te partyen?) De polemiek tussen Rosi en schrijfster ligt i.i.g. stil. De laatste wordt uitgedaagd haar leegte te omschrijven.

Waar onze Grote kleine Schepster precies door overvallen raakte toen ze Rosi om hulp riep, moeten we raden – of zelf invullen; dat laatste geen probleem: duidelijk werd het haar te veel. Hoewel ‘te veel’ als ‘leegte’ opdoemde; in haar geval een ingebeelde, ongebruikte zolder die Schepster angst aanjoeg. Een ware nachtmerrie. Wie schept moet immers ruimtes vullen. Met een schitterend object, een zuivere klank, zo’n sierlijk bewegend lijf of waanzinnig abstracte vormen. Onze Kleine – kan jullie niet ontgaan zijn – broedde op gewogen woorden in betekenisvolle zinnen. Het liefst had ze die in menig houten betimmering van duizenden zolders gekerfd of, desnoods geknield, in de vloer gebeitst. Eigenlijk een ‘dan-maar-zo’ waan, geboren uit frustratie over haar onvermogen naar buiten te treden. Sloeg zich hiervoor op de kop sinds de draak haar in de ogen gekeken had en de waan aan vlammende repen scheurde, waarop onze Kleine de ene deadline na de andere voor een eerste uitgave uitspuugde. Dit in eigen beheer. Dus voor minder, gaf ze toe, maar beter dan printexemplaren op te sturen die, stelde ze tegenover achterbuurvrouw die aanwipte om te vragen hoe het ging, “na drie regels in de shredder van almachtige uitgeversgoden belandden.” Dronk onverstoorbaar haar koffie onder buurvrouws bewonderende blik. ’s Avonds onder de douche de onuitgesproken vraag waarom ze niet eerder gehandeld had. In de spiegel door de nevel heen haar gehavende lijf; gestaag spoelde de waterstraal haar tranen weg.

Maar jee, moeten we alsnog voor haar leven vrezen nu we met lede ogen zien hoe ze op ’t eind van de rit haar pen uit de verzwakte hand laat vallen?! Nou ja, voor haar leven?! De kuren zullen toch gewerkt hebben?! En tegenwoordig is de woekeraar als langdurig chronische ziekte best een optie. Laten we haar dus, zij het aan flarden, een fijne tijd gunnen; wie zijn wij om dat niet te willen: op twee derde immers en nog lang niet ‘af’. – Dus kom, we geven haar iets te vieren. Niet die veronderstelde genezing. Ligt zó voor de hand. Maar wat dan wel? Ach ja, een feest ter ere van haar eerste boekpresentatie! Gewoon als duwtje in de rug! Nee, als stok achter de deur. Of beter een surpriseparty! Op haar eigen zolder. Lokken haar ernaartoe met iets stoms, jagen haar daarna de tent uit en dan: “SURPRISE!”

Dus wat doen we met Kleines rijtjeshuiszoldertje? Tot ‘Zolder der Zolders’ verheffen, een archetypisch oord? Misschien dan omtoveren tot imposant spookschip op stormende zee; de nok het sluitstuk van een gekantelde romp in ondersteboven water. Het zou er razend kraken, maar de dreiging zich juist in Schepsters hoofd nestelen dat, in eigen zilte tranen gedompeld, tot dof bonkende klankkast verworden was. Kreeg daarom haar smeekbede: “Alsjeblieft, kraak niet zo!” niet uit haar strot. Zou al met al deze Zolder niet durven betreden, ondanks de deurlijst waarin geen deur. Toch keerden haar van angst verlamde benen haar lijf niet, dwongen haar zo in de tochtige ruimte te blikken. Haar wimperloze ogen, wit, vergrootten zich. De tocht, wist ze, flakkerde in de smalle kieren, rilde zoals zij rilde. Niets anders in het nevelig zolderlicht dan die krakende leegte over de vloer en om de balken. Ontsteld zou ze verstrakken, haar adem inhouden en angstig in het ondersteboven water onder gaan. Tegen de buik van het schip zou ze vingervlug haar laatste levensteken is het echt zo ver (onleesbaar) in de algenkoek van het wild schommelende schip kalken.

Alleen, de stroming trok haar verder en door en nog verder; en als een dobbertje werd ze in het kielzog omhoog geduwd. Verbijsterd over de kracht van haar longen zou Schepstertje even geen idee hebben hoe opnieuw te leven. Precies op dat moment – jullie raden het al – kwamen wij: “SURPRISE!”

Zo’n zin in! Geeft ons meteen de kans onze Grote kleine Schepster te vragen hoe leegte oogt. Zelf kunnen we ons er niets bij voorstellen.


 

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

Trackbacks/Pingbacks

  1. Pingback: Afl.24: In Aladdins kruik | getikteteksten - 31 mei 2020

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Follow getikteteksten on WordPress.com

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Voeg je bij 344 andere volgers

DRAMAPLAATS

Spelend naar je Zelf

Transformational Astrology

Astrologie, bewustwording & transformatie

BERTJENS

Zij. Diversen.

MALOU BROUWER

ACADEMIC | WRITER | TRANSLATOR

Greet Ilegems

Master of Science, Author & Publisher of the YA SF Hybrid-series, Photographer, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

van Switha Ro

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

%d bloggers liken dit: