//
je leest...
Column & Feuilleton

Afl.24: In Aladdins kruik

WACHTZONE is een feuilleton over mijn beleving van borstkanker. Ik doe inmiddels de realiteit geweld aan – zo is het mijn alter ego Rosi die dit allemaal overkomt en ontstond er zelfs polemiek tussen haar en de schrijfster – maar de bron van elke aflevering stamt uit de werkelijkheid. In ‘In Aladdins kruik’ hoopt de schrijfster dat Rosi met ziekte en al uit haar leven verdwijnt.

BEGIN APRIL
Rosi, als een Djinny de kruik in, floept door de draaideur de wachtkamer binnen. Van de afspraken-app op haar mobiel opkijkend ziet ze stoeltjes die om en om in een rood-wit lint gewikkeld zijn. Het moet, bedenkt ze met dikke slaapogen, de patiëntenmeute verdelen die overigens op dit moment ontbreekt. Maar zitten wil Rosi niet eens; spreekt met zichzelf af dat ‘haast’ dit haar ingeeft en niet ‘vrees’ (had zich namelijk vergist: geen videocall maar fysiek bezoek). Toch al uitzonderlijk dat ze het ziekenhuis betreden mag voor de door de chemo ontvlamde huidkwaal. Als pekel op glad ijs immers strooien nieuwsdiensten bijna identieke berichten over de mensheid uit. Maatregel zus, maatregel zo – en vooral blijf thuis! Alles tegen een wereldwijd om zich heen slaand virus. Eerlijk gezegd geloof ik Rosi’s haast niet; ze is gewoon bang.

Nu kijkt ze van de stoeltjes op haar mobiel, stopt het weg, snuit haar neus en weet zich met de volgesnotterde papieren zakdoek geen raad. Haalt geïrriteerd haar schouders op, zoekt een prullenbak. Ontdoet zich voorzichtig van de witte prop. Zoekt de zeepdispenser, ontdekt die in de oorspronkelijke looprichting van draaideur naar de geïmproviseerde balie, waarachter een medewerkster een bezoekster op een veranderde looproute wijst. One way, zie ik Rosi mijmeren, begint gedachteloos over haar strak jeukende hand te strelen. Kijkt op de klok, veert plots een kant op als een verpleegkundige passeert die vriendelijk groet. Rosi knikt kort. Vijftien kilo lichter mag haar verplaatsing trouwens geen naam hebben. En wat maakt het uit: schaars is de patiënt in welke wachtkamer dan ook; blijf thuis!

Op Rosis’s gezicht begint iets stiekems te schemeren; ik schuif op het puntje van mijn stoel, wil niet missen wat komt – wat ik hoop dat komt. Inderdaad glijdt haar intussen gedesinfecteerde hand stilletjes naar de kontzak van haar slobberende broek. Dat terzijde (dat slobberen) trekt ze er een gekreukt a-viertje uit, vouwt het ritselend open, begint het kris-kras te lezen. Nerveus. Niet voor de eerste keer. Al mijn gespannen aandacht óók op het a-viertje; zie ik daar mijn gedicht? Als een te rap ontluikende klaproos ontvouwt zich nog iets: een opvlieger achter mijn wangen, boven mijn kaak en tegen hals en schedel. En toch, ja! Mijn gedicht. Ik schreef het voor haar na de zoveelste nachtmerrie over mijn angstaanjagend lege zolder. Nu kan Rosi er niet meer om heen; blijf thuis! Niet hier, Rosi. Maar in Aladdins kruik; dáár hoor jij, alsjeblieft! Ik wil je wederwaardigheden niet meer.

Knip zegt de schaar

water drupt van buiten naar binnen
tiktakt als gure tranen via de dakpan door de betimmering de wit emaillen kom in
die met de blauwe rand die
iemand daar
op een duistere plek tussen ruwe balken schoof
hier op mijn lege zolder
niet te drinken dit water toch water dat
dan maar
over mijn rug begint te sijpelen
ik ijskoud kijk om het hoekje de verlatenheid in
niet te harden jaagt ze me angst aan ik
ril
als wat
misschien als
een natte vaatdoek die droogt in zwijgende tocht
was ik te vuil werd ik gelucht ach welnee immers áls maar jee
wat een nachtmerrie die
bakstenen om iets leegs zo’n holle brul denk ik hier
op mijn lege zolder met ruwe balken
nooit trouwens eens vol die kom nooit dat
water over het blauwe randje
het vernevelt gewoon waar ik verschijn
bedoel dan die andere ik
mij
die met de navelstreng aan zo’n
moederkoek vasthoudt zo’n
ongeborene die niks wil nee niks en wegduikt waar
ik verschijn met
geef toe
een schaar in mijn hand

maar stom
trapten samen in de nachtmerrie ik en mij
deze hier
met die bakstenen
om iets leegs die holle brul
op mijn lege zolder
waar tocht zwijgt en mijn andere ik nu mooi te kijk hangt en tik tak
tegen de tijd in prevelt naar moeders buik terug te mogen keren
nee nee
rotkou klappertandt mijn andere ik onluid terwijl de wit emaillen kom
die met de blauwe rand die
iemand daar
op een duistere plek tussen ruwe balken schoof
treurig tinkelt en tinkelt
ik fluister waarom maakte je het lek niet
waarom jij niet sist de ongeborene terug SSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS tegen
de leegte de
verlatenheid de
bakstenen die
ruwe balken en het
water in de wit emaillen kom
het rimpelt
over de rand begint het te stromen

kleurt de ruwe balken donker de
vloer donker alles donker verzuipt mijn andere ik die
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH brult BRULT
ook ik raak onder water doe maar denk ik en duik naar mijn andere ik KNIP!
zegt de schaar die ik in diens navelstreng zet die
plots
verdampt
net als het
niet te drinken water in de wit emaillen kom
die met de blauwe rand die
iemand daar
op een plek tussen de balken schoof

In mijn oorschelpen gloeit de opvlieger nog het hardst. Dan dooft hij eindelijk uit.

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Follow getikteteksten on WordPress.com

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Voeg je bij 344 andere volgers

DRAMAPLAATS

Spelend naar je Zelf

Transformational Astrology

Astrologie, bewustwording & transformatie

BERTJENS

Zij. Diversen.

MALOU BROUWER

ACADEMIC | WRITER | TRANSLATOR

Greet Ilegems

Master of Science, Author & Publisher of the YA SF Hybrid-series, Photographer, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

van Switha Ro

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

%d bloggers liken dit: