//
je leest...
Column & Feuilleton

Afl.2 Waan

WACHTZONE was een feuilleton over mijn beleving van borstkanker. Achteraf herschrijf en orden ik op het verschijnsel escapisme naar aanleiding van een existentiële gebeurtenis in het leven van een ik-figuur die haar ziekte al schrijvend op haar alter ego hoopt af te wentelen. In deze aflevering slaat de nietigheid toe. Ook bekent de schrijfster dat ’t inzetten in haar verhaal van alter ego Rosi niet een besluit was, maar langzaamaan grillig vorm kreeg.

    Oostzeestrand Rügen eind juli. Avond. Onder een maan beschenen nachthemel drentel ik twee weken later op blote voeten langs een kalme, van opgehoopt zeewier klotsende Oostzee. Ik heb een beetje spijt van onze keuze om op dit schiereiland vakantie te vieren; het water flakkert meer dan dat ‘t in schuimkoppen breekt. Woeste baren heb ik nodig, tumultueus als de Noordzee; wild zout in mijn haar, golven die mijn rug beuken. Maar nee, het meer van gelatenheid waarin ik sinds de diagnose drijf en waaruit, schatplichtig aan patiëntschap, eerder een teleurstellend wenen dan een hartverscheurend gejank opwelt, weerspiegelt zich in een ogenschijnlijk makke zee – veel stelt mijn verdriet niet voor, wat raar.
    Schoorvoetend trek ik met mijn grote teen een cirkel in het zand die Minna met haar poten kriskras in chaos verandert. ‘Minneke toch,’ brom ik, trek de cirkel opnieuw, maar haper omdat maanblauwe lichtvlekken over het zand strijken. Eigenlijk doen de dingen in mijn leven er niet zo toe. Ik slik.
    Schuchter kijk ik van de korrels weg; hoog zie ik de sterrenhemel. Jaren geleden heb ik me aangewend tijdens Minna’s laatste rondje naar het firmament te staren boven onze verduisterde rijtjeshuiswijk en ook hier ontvouwt zich de zwarte kaart. De laatste maanden ben ik in de greep van een bijzondere stand: Saturnus en Pluto in oppositie met mijn geboorteteken, uitgerekend in mijn gezondheidshuis. Dwergplaneet Pluto, God van de onderwereld, zie je met het blote oog niet, maar Saturnus vonkt helder in oranje tinten. U moet weten dat in de astrologie Saturnus belangrijke levensthema’s ijkt en als de tijd daar is de vruchten oogst, gelukt of niet. Het had me gefascineerd, zelfs gesterkt in het idee dat ik in het ergste geval op de rand van een burnout stond. Kijk toch eens, het staat gewoon in de sterren, suste ik mijn gemoed. Tot twee weken geleden (na het bewuste telefoontje in de supermarkt) ik ’s avonds op ’t festivaleiland wild dansend van ontkenning per ongeluk opkeek en saturnale tentakeltjes zag twinkelen. Ze hadden naar mij gereikt, naar mij alleen middenin de dansende meute. Ik had meegedeind, maar het was Saturnus die mijn lijf bewoog, lichtjaren geleden.
    Ik huiver, buig mijn hoofd en tuur in de lichtvlekken over het strand. Scherp tekent het kantelpunt zich op de ene na de andere zandribbel af. In hun onschuld twinkelen ook de korrels. Ze hebben geen benul van Saturnus’ grijpgrage tentakels. Misschien ook wel, maar zijn ze gewoon te nietig, hoewel eindeloos om mij heen. Groter vind je op Rügen de wildste stenen. Gneis, vuursteen, graniet en krijt, wonderschoon de gespikkelde. Net zo goed maakten die een reis van lichtjaren, maar zijn ze tenminste tastbaar. Zacht zand onder mijn voetzolen, ronde keitjes in de muis van mijn hand; een vakantie lang zal ik ze verzamelen omdat mijn leven er vanaf hangt. Mijn blik naar de sterrenhemel, die allang niet meer is zoals ik hem zie, vindt troost in gematerialiseerd licht voor het oprapen.
    Gematerialiseerd licht, best een mooie gedachte; waarom ril ik dan zo? Toch een aardige beschrijving van de tijd?! Of heb ik last van waanideeën? Ik raap een keitje, verdrink in de spikkels en streel het als satijn. Tot er tentakeltjes uit beginnen te groeien en onvermijdelijk het beeld van samengeklonterd weefsel zich aan mij opdringt. Iets dergelijks klit in mijn borst. Rosi, bid ik, draag mijn ellende, alsjeblieft! – Ze geeft niet thuis.

Moet ik trouwens even rechtzetten: het idee Rosi, mijn alter ego uit een ander verhaal, voor mijn ziekte te laten opdraaien was geen besluit van de ene minuut op de andere; ik spreek mezelf wel vaker tegen. Het was onzin, immers geen schepping was in één knip met Iemands vingers. Nee, zachtjes aan verschijnt ze, mijn Rosi, in telkens andere vormen; neemt u dát van mij aan. Zoals ik ook mezelf ken: weer zus, dan zo. Bekruipt me de vrees of ik een denkbeeld ben, niet meer dan een idee tussen mijn eigen oren; een beetje puberaal eigenlijk. Ik schud daarom de gedachte van me af, klop het zand uit mijn kleren en roep Minna, maar die zit allang klaar.

 

Over Switha Ro

Multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst. 'De Vrouw breekt de buurt.'

Reacties

Een gedachte over “Afl.2 Waan

  1. lijken gaat niet, heb het geprobeerd. Dan maar een reactie achter laten.
    De tekst is rustiger geworden, voor mijn gevoel, en veel fijner om te lezen.

    Like

    Geplaatst door Rode Hemelwandelaar | 30 december 2020, 5:01 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Follow getikteteksten on WordPress.com

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Voeg je bij 344 andere volgers

DRAMAPLAATS

Spelend naar je Zelf

Transformational Astrology

Astrologie, bewustwording & transformatie

BERTJENS

Zij. Diversen.

MALOU BROUWER

ACADEMIC | WRITER | TRANSLATOR

Greet Ilegems

Master of Science, Author & Publisher of the YA SF Hybrid-series, Photographer, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

van Switha Ro

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

%d bloggers liken dit: