//
Archief

fictie

Deze tag wordt geassocieerd met 34 berichten

Domme Dingen

Herschreven fragment uit ‘Rosi | ta’ (werktitel): Rosita kijkt terug op haar jongere zelf, Rosi. Maar zo was het, Rosi. Jij stond meestal tegen ons vensterbankloze keukenraam geplakt. Je hing. Door de keuken  zwommen we eerder dan dat we liepen vonden we. Tussen koelkast en gootsteen. Van de wasmachine naar de tafel. Als in een … Lees verder

Lichtheid.

Rosi weet al snel wat ‘iets verliezen’ betekent, hoewel weten niet het juiste begrip is. Eerder ervaart ze verlies als een besef – een onaangenaam gevoel de controle kwijt te zijn. Rosi, nog jong, heeft er eigenlijk ook nog geen woorden voor. Daarom ervaart ze elk verlies als een op zichzelf staande, nare herinnering. Maar … Lees verder

‘Weg!’

Na het beroerd uitpakkende bakje koffie met Tante Lina vlucht Rosita de stad uit en stopt onderweg bij het kerkhof waar haar vader begraven ligt. Achterin onze auto heb ik standaard een paar rubberlaarzen liggen. Je weet maar nooit: voor die ene stortbui of een lekke band in de wildernis. Eigenlijk wilde ik na de … Lees verder

Altijd waar!

Rosita en Porky zitten middenin de verhuizing. Porky moet zo nodig schoffelen.  Ik moet eventjes alleen zijn. Niet al te lang: een kwartiertje. Op zolder, moet toch kunnen. Porky is net klaar met schoffelen in de achtertuin, heilig overtuigd van het nut. Hij begon dat nut ongevraagd uit te leggen. Begon te beweren dat een … Lees verder

De K.A.N.O. ‘s

HIER staat mijn verhaal De K.A.N.O.’s. Leestijd 8 minuten. Het doet mee aan de verhalenwedstrijd Nationale Voorleeslunch. Help me op de longlist terecht te komen door het te lezen en te waarderen door op de duim onderaan het verhaal te klikken. Er zal je dan gevraagd worden om een account aan te maken óf (als je dat … Lees verder

Pieren steken.

Rosita op glimmende rubberlaarzen staat bij haar vaders graf. ‘Kijk eens, Rosi! Daar staat ie, papa, net zoals toen. Met zijn laars haaks op de schop. Stoom dampt uit zijn neusgaten zodra hij het blad in de grond duwt. Dat smeuïge tsjik-geluid waarmee de schop in de klei wegzakt. Daarna raspt zijn zool over het … Lees verder

Achterstevoren.

Porky en Rosita hebben Sylvian op het vliegtuig gezet. Eenmaal thuis herinnert Rosita zich een gezinsuitje met de Opel Olympia. De dingen die je doet om Sylvians vertrek te overleven. Waren we bijna thuis, moest en zou ik Porky bij de dorpskroeg afzetten. Hij liet zich niet zomaar ompraten en daarom begon ik met hem … Lees verder

Wee.

Rosita herinnert zich het afscheid van haar zoon Sylvian op het vliegveld. Een bevalling is niet klaar zodra de streng wordt doorgeknipt. Als een postnatale wee dendert onrust door mijn lijf na Sylvians vertrek. Het laat een uitgedroogd slagveld achter, ik vlei me erin neer en jank het gretig nat. Niet trouwens voordat ik met … Lees verder

Alles wat beweegt.

Het ingekorte verhaal bereikte de shortlist van de Nijmeegse Literatuurprijs 2017. Hier de definitieve versie. ‘Meeuwen,’ zeg ik, ‘zilvergrijze meeuwen.’ Sinds mijn bezoek aan vaders graf, een maand geleden, ben ik veel zachter gaan praten. Bijna fluisterend. Je moet tenslotte, zo bleek, niet de goden verzoeken. Het is me niet voor niks gelukt de piep … Lees verder

(klad)

Rosita schrijft een klad over de eerste ontmoeting tussen haar ouders. (klad) Over haat als brandstof in een plot valt veel te zeggen, het sist en trekt als gierende tocht aandacht tot het koud nagloeit. Dat gevoel bevalt me helemaal niet, ik wil er graag vanaf maar heb geen idee hoe. Zoiets wordt dan meteen … Lees verder

Tante Lina.

Rosita ontmoet na veertig jaar tante Lina. Op verzoek van deze laatste. ‘Hoe erg kan het zijn?! Hoe erg kan het nou helemaal zijn. Toch?’ Mama’s zus, mijn tante Lina, is waarschijnlijk net gestopt met roken. Haar vingers trillen een beetje, terwijl een doosje smientjes tussen haar gekromde duim en middelvinger bungelt. Haar wijsvinger tikt … Lees verder

Bettes waarschuwing.

Uit ‘Bouwval’, werktitel voor een verzameling verhalen over teveel waarheden.  Iemand wilde laatst van mij weten wat ik onder onvoorwaardelijke liefde verstond. Ik heb niet zo’n vastomlijnd idee. Zelf ben ik geketend aan een tijdbom. Als vanzelf tikken de secondes kostbare tijd weg naar een trefzeker einde waar ik nog lang niet aan toe ben. … Lees verder

NINO.

Uit ‘Bouwval’ (werktitel), serie verhalen over teveel waarheden. Aflevering: De vijftienjarige Rosi droomt weg aan het keukenraam, het huis waar zij met haar gehalveerde gezin woont. Moeder is nog net niet terug van een kosteloos aangeboden vakantie. Rosi’s oudere zus Hanna zorgt voor haar. Hanna bakte trouwens altijd iets … – ‘Roos?’ zegt Hanna. – … Lees verder

Afstand.

Het wit achter de net weggetrokken vitrage trof haar als een doffe sneeuwbal op de ruit. Hope keek verbouwereerd uit het slaapkamerraam. Ze had na het wakker worden meteen uit het chalet willen vertrekken, maar haar voornemen bleek geruisloos in de sneeuw verdwenen. Ook de oprit over de glooiende alpenweide boog niet meer af om … Lees verder

Damast.

Als ze nu eens alleen de eerste regel begon te lezen. Hope bestudeerde de omslag van het boekje met haar vingers. Even voelen, fluisterde ze. Ze zei het zo zacht als de kaft aanvoelde, of beter: zo glad als satijn. Niet dat het in het restaurant te donker was, nee, de pui bestond voornamelijk uit … Lees verder

Instagram

Er is een fout opgetreden bij het ophalen van je afbeeldingen vanuit Instagram. Over enkele minuten wordt er een nieuwe poging gedaan.

Follow getikteteksten on WordPress.com

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 314 andere volgers

Advertenties
een letterleven

na burn-out

Lege Handen

Verhalen voor jong en oud

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Master of Science, Author & Publisher of the YA SF Hybrid-series, Photographer, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

van Switha Ro

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

Toekomst

geïnspireerd worden is je de toekomst herinneren.

marja wouters

in woorden

KakelVers Dichtwerk

Voormalig stadsdichter van Capelle aan den IJssel. Schrijft, dicht, performt, bestormt.