//
Archief

je identiteit vormen

Deze tag wordt geassocieerd met 16 berichten

De euvele moed van Marguerite Duras.

L’audace! De euvele moed … (het uitpuilende dossier) … Geen moed der wanhoop waarmee ze schrijft, Duras, nee. Hoewel dit één van de eerste reacties zou kunnen zijn op de stromende gedachtegang van haar geest, een gang langs haar jeugd in Indochina met een hysterische, agressieve moeder, een wrede oudste broer en een incestueus geliefde … Lees verder

‘Niemand bijzonders!’

Vijftig jarige vrouw kijkt terug op de tiener die ze was. Ze was binnen de kortste keer gewend om voor het keukenraam te staan, haar hals te strekken en met wijd open ogen naar buiten te kijken. Er keerde namelijk altijd wel iemand in het gehavende nest terug en dat bracht in die tijd mogelijk … Lees verder

“Vind mij!” schreef ze.

De dag dat zij meende zichzelf te verwerkelijken sloeg ze minstens twee keer een vliegje dood. Daarna at ze haar gebakje, zonder nog langer afgeleid te zijn, met vreugde en inachtneming van de weegschaal, gulzig op. Alles mocht! Zolang haar BMI maar bleef kloppen. “Vind mij!” schreef ze na de laatste hap met een zoete, … Lees verder

Ik vermaak me om de tijd te vullen, een groet aan Camus.

Het muntje valt, mijn (literaire) identiteit is gevormd eind zeventiger, maar zeker begin tachtiger jaren. Ik studeerde Duits en Frans en viel het meest voor schrijvers die tot de existentialisten gerekend worden. De twee boeken die ik van Camus las en die hij in de veertiger jaren schreef (‘De vreemdeling’ en ‘De Pest’) kropen tot … Lees verder

‘Komen en gaan’ is geen thema voor Agnes.

Uiteindelijk is het niets meer dan een gegeven dat we er zijn, wij mensen. En dan is er nog het ‘komen en gaan’. Waar is de klei? Ik zoek wat stevigheid. Ik zie dat je je wenkbrauwen optrekt, ‘Wat moet die vrouw met levensvragen!?’ Nou ja: ik puber weer sinds kort. In een ommekeer reizen de … Lees verder

‘Leeft men wanneer anderen leven?’ (Wat kost nou zo’n mind-upload?)

Naar aanleiding van ‘Het boek van de lach en de vergetelheid’, Milan Kundera. Terwijl transhumanisten hier op mijn radio, die aanstaat omdat ik alleen thuis ben, delibereren over de neuro-technologische mogelijkheden in de nabije toekomst voor de mensheid, lees ik nog eens rustig na wat mijn vooralsnog onveranderbare geest in ’t inmiddels licht verouderend lichaam … Lees verder

‘Goh! Ik val onder een stroming’ bedacht ik me, eerst verheugd.

Naar aanleiding van ‘Onsterfelijkheid’ en ‘Het boek van de lach en de vergetelheid’, Milan Kundera. “Het existentialisme is een 20e-eeuwse filosofische en literaire stroming die individuele vrijheid, verantwoordelijkheid en subjectiviteit vooropstelt. Het existentialisme beschouwt iedere persoon als een uniek wezen, verantwoordelijk voor eigen daden en eigen lot. De uitdaging van ieder individueel mens is om in afwezigheid van een transcendente god en binnen zijn absurd en … Lees verder

The woman spits on the floor and I love it! – Patti Smith

(Foto’s onderin.) Veel tijd had ik niet. De werkdruk was flink – maar mijn portemonnee voelde slap. Weinig echte escape: smijten zat er niet in. Oef! Waar was hier het ventiel? Ik moest eruit. Tweeënvijftig ben ik, ongeveer 1 week lang nog. Ik deed van alles om hier te komen  en wie ik ben, dat hoeft … Lees verder

Afl 6 All the blackness now. (electrocutie)

Op haar 50ste verjaardag, en nog lang niet klaar met scheren, mijmert een vrouw in haar badkamer over de zin van gladde benen. En terwijl manlief vanaf beneden ongeduldig roept, wacht ook te vroeg gearriveerd bezoek: moeder. ‘Draai de kraan eens dicht!’ (Wat voorafging) “IK KOM ZO!” roep ik naar beneden. De ladyshave moet trouwens opgeladen. Wat stel … Lees verder

Afl 5 ‘Lucky with legs’ – in de ban van gladde benen?

Op haar verjaardag, en nog lang niet klaar met scheren, mijmert een vrouw in de badkamer over de zin van gladde benen. Dat brengt haar herinneringen aan de zeventiger jaren. En terwijl manlief beneden ongeduldig wordt, wacht ook te vroeg gearriveerd bezoek: moeder. ‘Laat de kraan maar lopen.’ Wat voorafging: …Maar ik jatte de pincet … Lees verder

Afl 4 ‘Long cool woman in a black dress’ (Waar moeder ophield, ging ik door).

Op haar verjaardag, en nog lang niet klaar met scheren, mijmert een vrouw in de badkamer over de zin van gladde benen. Dat brengt haar herinneringen aan de zeventiger jaren. En terwijl manlief beneden ongeduldig wordt, wacht ook te vroeg gearriveerd bezoek: moeder. ‘Laat de kraan maar lopen!’ Wat voorafging: Ik stond niet alléén aan … Lees verder

Afl 3 De zelftap die redding bracht in barre tijden.

Op haar verjaardag, en nog lang niet klaar met scheren, mijmert een vrouw in de badkamer over de zin van gladde benen. Dat brengt haar herinneringen aan de zeventiger jaren. En terwijl manlief beneden ongeduldig wordt, wacht ook te vroeg gearriveerd bezoek: moeder. ‘Laat de kraan maar lopen!’ Wat voorafging: “SCHIET JE NOU OP?!” Mijn … Lees verder

Afl 2 We were like Catweazles in an Alice Cooper way…

Op haar verjaardag, en nog lang niet klaar met scheren, mijmert een vrouw in de badkamer over de zin van gladde benen. Dat brengt haar naar de zeventiger jaren. En terwijl manlief beneden ongeduldig roept, wacht ook te vroeg gearriveerd bezoek: moeder. ‘Laat de kraan maar lopen!’ Ik had: – twee grote, blauwgrijze ogen, – … Lees verder

Afl 1 ‘Let your hair hang down’… Maar hoe?

Op haar verjaardag, en nog lang niet klaar met scheren, mijmert een vrouw in haar badkamer over de zin van gladde benen. Dat brengt haar naar de zeventiger jaren. En terwijl manlief beneden wacht, arriveert straks één bezoekster te vroeg: moeder. ‘Zet de kraan maar aan.’ Maar wat voorafging, was het roepen vanaf de badkuiprand… … Lees verder

‘Ik weet al waar het eindigt!’ (Boekenkast voor LetterRijn)

Ik hou niet van rechtlijnigheid… of toch wel?  Even kijken. Ruggen zie ik op mijn foto, maar Godzijdank geen slagorde. Portretjes. Hebbedingetjes. Boeken. Een foto van een boekenkast vertelt te veel, meer dan deze zinnen. Dus twijfel ik tussen een close-up en een ruimer plaatje, want wat laat ik zichtbaar los en hoeveel – ik hou … Lees verder

Instagram

Two stars seem to fall down. Everything at its place. Ready to play 'Het wachten' at Buitengoed Gelderse Waarden tomorrow September 17. At 12,14 and 16 hours. Shortplay about a woman desperately waiting for her husband to come back from war. Made a selfie in just one Line at The Big Draw Nijmegen 2017. Soon my review of this event for @uitweb, #ugenda. #thebigdrawnijmegen2017 Lola's watching some land art called 'Pier& horizon' at Noordoostpolder. Vosges, some vue this Summer. Noordoostpolder. Check the balloon.
Follow getikteteksten on WordPress.com
september 2017
M D W D V Z Z
« Aug    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Sites die ik volg

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 273 andere volgers

MALOU BROUWER

REIZEN. BOEKEN. & MEER

Greet Ilegems

Author, Photographer, Master of engineering sciences, Trying to capture a dream, the poetry of earth, life...

Mirjam van Zelst

journalist en tekstschrijver

KadeGee

Sterke verhalen en bescheiden anekdotes over een leven in transit.

Jonas Bruyneel

Literatuur/Journalistiek/Muziek

Gekwaak uit Kwakkelland

Mijn verbazing, vervoering en ontroering

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Kaj zoals-ie schrijft

Scherpte, humor en tederheid

In scherpe bewoordingen

Door Adriaan Hendriks

getikteteksten

...van switha Ro...

Andere taal

(Franse) taalverhalen

traveledith

Edith op reis

Poëzie aan het Plafond

Alwaar de grens tussen Poëzie en Proza© filterdun is.

wltrrr

Onregelmatige berichten uit de wondere wereld van pers en media ter bevordering van haat en angst.

De Nieuwe S

Dennis Gaens

Toekomst

geïnspireerd worden is je de toekomst herinneren.

K's Blog

van alles en nog meer

marja wouters

in woorden